ارتباط هوش هيجاني و سبك تربيتي والدين با اضطراب و ترس از دندانپزشكي در كودكان 6 تا 15 ساله

مقدمه: روابط كودك با دندانپزشك محصول تعاملات پيچيده بيمار، والدين و دندانپزشك مي‌باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي تأثير هوش هيجاني و سبك تربيتي والدين برترس و اضطراب دندانپزشكي كودك انجام شده است. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي مقطعي افراد 6 تا 15 سال به همراه والد كه به دانشكده دندانپزشكي شهيد صدوقي يزد مراجعه كردند به روش آسان انتخاب شدند. براي سنجش اضطراب و ترس به ترتيب از پرسشنامهMCDAS و CFSS-DS و براي سنجش ميزان هوش هيجاني و سبك تربيتي والدين به ترتيب از پرسشنامه Shering وBaumrind استفاده شد. داده‌ها در محيط نرم‌افزار SPSS version 17 به كامپيوتر وارد و با آزمون مربوط به آن (T_Test و ANOVA) تجزيه و تحليل شدند. نتايج: از 120 فرد شركت‌كننده، 39 نفر پسر و 81 نفر دختر بودند. ميانگين سني كودكان مورد بررسي2/46±9/31 سال و ميانگين سني والد آن‌ها 4/82±37/60 بود. بين سبك تربيتي والد با ترس و اضطراب دندانپزشكي كودك ( به ترتيب 0/492=P و0/769=P )و نيز بين هوش هيجاني والد با اضطراب دندانپزشكي كودك رابطه معني‌دار وجود نداشت(0/053=P) اما بين هوش هيجاني والد با ترس دندانپزشكي كودك رابطه معكوس و معني‌دار وجود داشت. (0/274-= r و0/003=P). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه سبك تربيتي والد با ترس و اضطراب دندانپزشكي كودك و نيز هوش هيجاني والدين با اضطراب دندانپزشكي كودك ارتباط معناداري نداشت اما هوش هيجاني والد با ترس دندانپزشكي كودك رابطه معكوس و معناداري داشت.