بررسي توانايي تشخيص اختلالات كنديلTMJ در تصاوير پانوراميك توسط دانشجويان سال آخر دندانپزشكي

مقدمه: مفصل گيجگاهي فكي (TMJ) يك مفصل منحصربه‌فرد و پيچيده در بدن انسان به دلايل آناتوميك و عملكردي است. مطالعه حاضر با هدف بررسي آگاهي دانشجويان سال آخر دندانپزشكي دانشكده دندانپزشكي يزد در مورد تغييرات راديوگرافيك مفصل گيجگاهي فكي در تصاوير پانوراميك در سال 1402-1401 انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي تحليلي كه به روش مقطعي انجام شد، تعداد 59 دانشجو شركت كردند. پس از اخذ رضايت از دانشجويان و جمع‌آوري اطلاعات زمينه‌اي آنها، پرسش‌نامه‌اي شامل 14 سوال با هدف بررسي توانايي تشخيص دانشجويان از نماي نرمال، دررفتگي، هايپوپلازي، هايپرپلازي، استئوفيت و اروژن كنديل به دانشجويان ارائه شد. در نهايت داده‌هاي توصيفي به‌صورت تعداد، درصد در قالب جدول ارائه گرديد. تحليل داده‌ها در نرم‌افزار SPSS version 16 با آزمون‌ آماري T-test انجام شد. سطح معناداري آزمون‌ها كمتر 0/05 در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج نشان داد نمره توانايي دانشجويان برحسب جنسيت و نوع ورودي آن‌ها (سراسري يا بين‌الملل) تفاوت معناداري ندارد (P 0.05). نمره دانشجويان بر حسب معدل تفاوت معني‌داري را نشان داد (P 0.05). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج مطالعه، و با توجه به اهميت و شيوع بالاي اختلالات TMJ، دانشجويان سال آخر دندانپزشكي شهر يزد در حيطه تغييرات راديوگرافي در مفصل TMJ از آگاهي قابل قبولي برخوردار نبودند؛ به همين سبب بازنگري در شيوه‌هاي آموزشي مطابق با كوريكولوم آموزشي ضروري به نظر مي‌رسد.