ارزيابي اثرات هيستوپاتولوژيك دوزهاي كوتاه‌مدت و بلندمدت تزريق كتامين بر بافت قلب موش‌هاي صحرايي نر و ماده

مقدمه: كتامين دارويي است كه با مهار گيرنده N-methyl-D-aspartate (NMDA) كه از اجزاي مهم انتقال عصبي تحريكي است، اثرات بيهوش‌كنندگي عمومي دارد. وجود گيرنده NMDA در سرتاسر سيستم عصبي مركزي و نوع خاص بيهوشي كه توسط كتامين القا مي‌شود و بيهوشي انفكاكي نام دارد زمينه‌ساز كاربرد آن به‌عنوان يك آنالژزيك شده و هم‌چنين زمينه را براي سوءمصرف نيز فراهم كرده‌است. اثرات كتامين بر روي سيستم قلب و عروق به صورت افزايش اندكس‌هايي همچون ضربان قلب، فشارخون و بازده قلبي بروز مي‌يابد. روش بررسي: در مطالعه تجربي حاضر جهت بررسي بيشتر اثرات كتامين روي بافت قلب، ۱۵موش‌صحرايي ماده و ۱۵موش‌صحرايي نر نژاد ويستار با رعايت موازين ‌اخلاقي بر اساس جنسيت و دوز دريافت كتامين به ۶ گروه تقسيم شدند. شامل گروه‌هاي كنترل نر و ماده، گروه‌هاي دوز كوتاه‌مدت نر و ماده و گروه‌هاي دوز بلند‌مدت نر و ماده. گروه دريافت‌كننده دوز كوتاه‌مدت كتامين، هفته‌اي يكبار به ‌مدت ۴هفته ۷۵mg كتامين در عضله خلفي ران دريافت كردند و گروه دوز بلند‌مدت هفته‌اي سه بار به مدت ۴ هفته دوز ۲۵mg كتامين در همان محل دريافت كردند. نتايج: پس از تهيه لام هيستوپاتولوژيك مشاهده شد كه تنها در گروه موش‌هاي ماده دريافت‌كننده كتامين بلندمدت، فضاهاي خالي و فواصل بين سلولي افزايش يافت و در گروه موش‌هاي نر دريافت‌كننده كتامين بلندمدت، علاوه بر افزايش فضاهاي بين ‌سلولي، تجمعات بافتي در عضله قلب نيز مشاهده شد. نتيجه‌گيري: اين بررسي نشان ‌داد كه تجويز بلندمدت كتامين در هر دو جنس موش مي‌تواند تغييرات كيفي را روي بافت قلب ايجاد كند. بلندتر شدن بازه‌ دريافت كتامين و هم‌چنين مطالعات بيشتر به تفكيك جنس مي‌تواند به يافته‌هاي بيشتري منجر شود.