آناليز زمان بقاي بيماران مبتلا به كوويد-19 با مدل‌هاي پارامتري با استفاده از مدل شكنندگي: مطالعۀ كوهورت آينده‌نگر

مقدمه: اين مطالعه با هدف تعيين مدت بقاي بيماران مبتلا به كوويد-19 با استفاده از مدل هاي‌پارامتري در حضور متغير‌شكنندگي انجام شد. روش بررسي: داده‌هاي اين پژوهش متعلق به يك مطالعه كوهورت‌آينده‌نگر از كليه بيماران مبتلا به كوويد-19 در شهرستان فريدون‌شهر است. با انجام آزمايش PCR بر 2269 روي فرد مشكوك به بيماري كوويد-19؛ 880 بيمار قطعي، با روش سرشماري وارد مطالعه شدند. از زمان شروع علائم بيماري تا زمان مرگ بيماران به علت كوويد-19 به عنوان متغير پاسخ، در نظر گرفته شد. آناليز داده‌ها با نرم‌افزار SPSS (نسخه 16) و R (نسخه 4.3.2) در سطح خطاي 0/05 صورت گرفت. برازش داده ها با مدل‌هاي پارامتري بقا (با در نظر گرفتن توزيع گاما براي متغير شكنندگي و با استفاده از معيار آكائيكه) انجام گرديد. نتايج: بر اساس نتايج رگرسيون چندگانه، خطر مرگ در بيماران داراي سابقه بيماري قلبي 4/9 برابر افراد فاقد بيماري قلبي بود (CI 95% for HR=2.21-10.98،HR=4.9). ميزان مرگ در بيماراني‌كه نياز به بستري داشتند 4/2 برابر موارد سرپايي بود (HR=4.2, CI=1.74-10.24). همچنين افزايش سن ابتلا با نرخ مرگ‌ و مير رابطۀ مستقيم و معني‌دار نشان داد ( CI=1.02-1.08،HR=1.05). با ورود متغير شكنندگي به مدل، متغير ابتلا به بيماري زمينه‌اي (قلبي عروقي) به عنوان يك فاكتور بسيار مهم در بقاي بيماران شناخته گرديد. در اين بررسي و با توجه به ملاك آكائيكه مدل لگ نرمال برازش بهتري براي تحليل بقاي داده هاي كوويد-19 نشان داد. نتيجه‌گيري: با استفاده از متغير شكنندگي در مدل‌هاي بقاي بيماران مبتلا به كوويد-19، مي‌توان عوامل مؤثر بر مرگ‌و‌مير بيماران را شناسايي نمود كه در مدل‌هاي رايج، شناخت اين عوامل خطر، در بسياري از مواقع غير‌ممكن است.