بررسي و ارزيابي مديريت بحران در موزه‌ها، كتابخانه‌ها و مراكز اسناد وزارت ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع ‌دستي در فلات مركزي ايران

زمينه و هدف پژوهش حاضر با هدف تبيين وضعيت و بررسي و ارزيابي مديريت بحران در مراكز فرهنگي فلات مركزي ايران، شرايط بنا و آثارشان انجام شده است. روش براي اين كار از روش تحقيق پيمايشي‌توصيفي، ابزار پرسش‌نامه نيمه ‌ساختاريافته و مصاحبه با پرسش‌نامه و تجزيه‌و‌تحليل توصيفي بر اساس استاندارد استفاده شده است. يافته ها نتايج حاكي از آن است كه 100 درصد مراكز مورد پژوهش در منطقه‌اي واقع شده‌اند كه 95 درصد آن‌ها هم در معرض بحران‌هاي طبيعي و هم غيرطبيعي و فجايع صنعتي هستند. از نظر نوع سوانح احتمالي بيشتر سوانح عبارت‌اند از: خشكسالي (فرونشست، فروچاله و گرد و غبار)، زلزله با 100 درصد احتمال، آتش‌سوزي با 95 درصد، سرقت با 92/5 درصد، ونداليسم با 55 درصد، آفات با 48/5 درصد و آلودگي هوا با 47/5 درصد. مشكلات فراواني درباره اجراي مديريت بحران وجود دارد و بيشتر مسئولان از شرايط نامطلوب مديريت بحران، نبود آموزش‌هاي لازم و مستمر درباره مديريت بحران براي مديران و كاركنان موزه‌ها، نبود پوشش بيمه ساختمان و مجموعه، عدم برنامه كنترل بحران و ارتباط مؤثر و مستمر با افراد و سازمان‌هاي متخصص و خدمات تخصصي آن‌ها در حوزه مديريت بحران، عدم پيش‌بيني بودجه لازم در اين باره و نداشتن دانش و مهارت كافي در اين حوزه، از جمله مشكلات و موانعي بود كه پس از تجزيه‌و‌تحليل اين سؤال به دست آمد. نتيجه گيري يكي از مشكلات اساسي علاوه بر منابع مالي، انساني، اداري و ساختاري، نبود الگوي مناسب، به‌ويژه بر اساس اقليم كشور است. الگوي مديريت بحران به‌عنوان نقشه راه و مشخص‌ كردن مسير راه براي برنامه‌ريزي مناسب در 3 حوزه پيشگيري، وضعيت بحران و بعد از بحران بسيار ضروري است. در پژوهش حاضر، پس از بررسي وضعيت مشخص شد نشاني از الگوي مناسب بر اساس اقليم منطقه در 3 حوزه پيشگيري، هنگام و بعد از بحران وجود ندارد.