مكان‌يابي بهينه گسترش كالبدي شهر سردشت با استفاده از روش‌هاي تركيبي و فرايند انتقال شبكه فازي سامانه اطلاعات مكاني

زمينه و هدف از آن‌جا ‌كه زمين‌هاي پيرامون شهري، به‌ويژه در شهرهاي ايران به‌‌عنوان محيط پشتيبان شهر مورد توجه هستند و در عين‌ حال، بخش زيادي از شهرهاي ايران در پس‌كرانه زمين‌هاي كشاورزي و عوارض و پديده‌هاي طبيعي و انساني ايجاد شده‌اند؛ بنابراين توجه به تعيين جهتي مناسب براي رشد و توسعه آتي شهر اهميت بسياري دارد. از اين ‌رو، هدف پژوهش حاضر، مكان‌يابي بهينه گسترش كالبدي شهر سردشت با استفاده از روش‌هاي تركيبي و فرايند انتقال شبكه فازي سامانه اطلاعات مكاني است.روش روش پژوهش حاضر با توجه به هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت، توصيفي‌ تحليلي است. براي رسيدن به هدف پژوهش لايه‌هاي اطلاعاتي مختلف، از جمله ارتفاع، درصد شيب، جهت دامنه، فاصله از معابر اصلي، فاصله از مركز شهر، فاصله از مناطق حفاظت‌‌شده جنگلي، فاصله از منابع آب، كاربري اراضي، فاصله از آبراهه و فاصله از گسل به محيط نرم‌افزار ARC GIS وارد شده و ضمن تجزيه‌و‌تحليل آن‌ها در پايگاه اطلاعاتي سيستم اطلاعات جغرافيايي با استفاده از فرايند تحليلي شبكه‌اي فازي، اراضي مناسب توسعه فيزيكي آتي شهر سردشت مشخص شد. يافته ها با‌توجه‌به يافته‌هاي تحقيق طبقه كاملاً مناسب و نسبتاً مناسب در قسمت‌هاي جنوب، جنوب غربي، شمال شرقي و غرب قرارگرفته است. طبقه نامناسب در قسمت‌هاي انتهايي جنوب شهر و قسمت‌هاي كوچكي به‌صورت پراكنده در محدوده‌ مورد‌مطالعه قرار دارند. طبقه كاملاً نامناسب قسمت‌هاي شمال، شمال غربي، شرق و قسمت‌هايي از مناطق غربي شهر را نيز در‌بر مي‌گيرد. نتيجه گيري نتايج پژوهش نشان داد بر مبناي نقشه‌ هم‌پوشاني به‌‌دست‌آمده كه حاصل مدل‌هاي فازي و ANP است، بهترين اراضي جهت توسعه‌ آتي شهر سردشت با‌توجه‌به موقعيت مكاني شهر به‌صورت پراكنده در قسمت‌هاي جنوب‌، جنوب غربي، شمال شرقي و غرب قرار گرفته است. همچنين نامناسب‌ترين قسمت‌ها در اين زمينه در محدوده‌ شرق، شمال غرب و قسمت‌هايي از غرب شهر به‌صورت پراكنده قرار دارند.