ارائه يك مدل پوياي شبيه سازي اثرات بانكداري ديجيتال بر مديريت ريسك نقدينگي (مطالعه موردي يك بانك تخصصي)

همراه با پيشرفت تكنولوژي و با توجه به پيوند همه جانبه زندگي انسان با فن آوري هاي ارتباطاتي و خصوصاً اينترنت، سيستم بانكداري در تمامي كشورها در سال هاي اخير دچار تغيير و تحولاتي بوده است. تمامي اين تلاشها در جهت كاهش هزينه سرمايه و هزينه فرصت از دست رفته و افزايش كارايي سرمايه گذاري هاي انجام شده بوده است. در اين راستا مديريت نقدينگي وجوه اخذ شده از درجه اهميت بالايي برخوردار است. اين تحقيق به دنبال بكارگيري روش پويايي هاي سيستم در شبيه سازي سناريوهاي مختلف در جهت بررسي اين فرضيه است كه توسعه بانكداري ديجيتال برارتقاي مديريت نقدينگي و به تبع آن مديريت ريسك نقدينگي تاثيرداشته است . در همين راستا پس از شناسايي عوامل موثر بر نقدينگي بانك ،مدلي با استفاده از متدولوژِي پويايي هاي سيستم طراحي و ارائه گرديد. مراحل طراحي مدل شامل، شناسايي متغيرها، طراحي مدل علي حلقوي، طراحي نمودار جريان، تدوين معادلات داينامو و شبيه سازي مدل طراحي شده، بود و با استفاده از نرم افراز ونسيم  اثرات توسعه بانكداري ديجيتال  بر روي متغير هاي شاخص ريسك نقدينگي شبيه سازي شد و در سه سناريوي مختلف شبيه سازي صورت گرفت . نتايج حاصل از اجراي مدل تحت سه سناريو اصلي نشان داد كه تغييرات متغيرهاي شاخص ريسك نقدينگي تحت تاثير بانكداري ديجيتال است و  همچنين مشخص گرديد كه چنانچه بودجه مرتبط با زيرساخت هاي بانكي در بكارگيري روش هاي نوين جذب سپرده و تسهيلات از طريق كانال هاي ديجيتال و همچنين استفاده از هوش مصنوعي (براي به حداقل رساندن مخاطرات آن ها) كه همگي از مصاديق بانكداري ديجيتال مي باشند, اختصاص يابد ,مي تواند با تاثير گذاري بر درآمد و هزينه ,بر سود آوري بانك و همچنين شاخص هاي نقدينگي تاثير گذار باشد.