بنيادهاي نظري انقلاب اسلامي در حكمت سياسي معاصر

هدف پژوهش حاضر پاسخ به اين پرسش اساسي است كه حكمت سياسي معاصر، چه تحليلي از بنيادهاي نظري انقلاب اسلامي به صورت استدلالي ارائه مي‌كند؟ بر‌اين‌‌اساس تمركز اين پژوهش بر بيان برهان‌هاي فلسفي حكيمان معاصر در چارچوب حكمت سياسي اسلامي براي تبيين اين بنيادهاي نظري است و از اين جهت، استحكام تحليلي بنيادها را موجب مي‌شوند. در اين جهت، با روش استدلاليِ مبتني بر تحليل داده‌هاي بنيادين در آثار حكيمان سياسي معاصر، تبييني جامع از بنيادهاي نظري انقلاب اسلامي در دو دسته بنيادهاي نظري عام شامل تحول‌خواهي هدفمند، كمال‌طلبي اجتماعي، اصالت كرامت انساني؛ و بنيادهاي نظري خاص شامل بينش توحيدي، ضرورت حاكميت دين و امر به‌ معروف و نهي ‌از منكر ارائه شده و جايگاه هر يك از بنيادها در الگوي انقلاب اسلامي به صورت برهاني مستدل گرديده است. نتيجه اينكه از منظر حكيمان معاصر، در ميان مجموعه عوامل خرد و كلان مؤثر بر تحقق انقلاب اسلامي، عوامل مرتبط با ويژگي‌هاي انساني و ديني جامعه، تأثير بيشتري در روند انقلاب دارند؛ چنان‌كه در مباحث امام خميني نيز بر نقش حداكثري تحول روحي مردم و دغدغه‌ها و آرمان‌هاي ديني ايشان در شكل‌گيري انقلاب اسلامي تأكيد متمايزي وجود دارد.