بررسي اثربخشي تمرين هوازي به همراه مصرف مكمل نانوكوركومين بر اختلالات رفتاري- حركتي در موش صحرايي مبتلا به تومور مغزي

مقدمه: هرگونه نقص و رشد غيرطبيعي در سلول‌هاي مغز به‌صورت كنترل‌نشده، به ايجاد تومور و اختلال در قابليت‌هاي عملكردي طبيعي آن منجر مي‌شود؛ بنابراين، هدف از اين تحقيق بررسي اثربخشي تمرين هوازي به همراه مصرف مكمل نانوكوركومين بر اختلالات رفتاري- حركتي در موش صحرايي مبتلا به تومور مغزي بود.مواد و روش ها: 35 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار به‌طور تصادفي به 7 گروه 5 تايي، كنترل سالم پايه، سالم 4 هفته، كنترل سرطان پايه، سرطان 4 هفته، گروه سرطان_نانوكوركومين، سرطان - تمرين و سرطان_تمرين_نانوكوركومين تقسيم شدند. يك هفته پس از تزريق سلول‌هاي سرطاني در قشر پيشاني، حيوانات با انجام تست رفتاري- حركتي و گاواژ مكمل نانوكوركومين به ميزان mg/kg80 (28 روز، 5 روز در هفته)، وارد برنامۀ اصلي تمرين بر روي نوار گردان (4 هفته، با سرعت 18 متر بر دقيقه، 25 تا 40 دقيقه، 3 روز در هفته) گرديدند. داده‌ها با استفاده از آزمون آماري تحليل واريانس يك‌طرفه و نرم‌افزار SPSS vol.26 آناليز شد.يافته هاي پژوهش: نتايج نشان داد كه اختلالات رفتاري_حركتي در گروه تمرين، نانوكوركومين و گروه تمرين_نانوكوركومين نسبت به گروه كنترل سرطان 4 هفته، به‌طور معني‌داري كمتر بود (P=0.001)..بحث و نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد، تمرين هوازي به همراه دوز مناسبي از نانوكوركومين احتمالاً با افزايش جريان خون مغز، افزايش نورون‌زايي و افزايش سيناپس عصبي مي‌تواند به‌عنوان يك مكمل درماني، در كنار ساير روش‌ها باعث كاهش اختلالات رفتاري- حركتي در موش‌هاي سرطاني شود.