• شماره ركورد
    1366170
  • عنوان مقاله

    تأثير عطرمايۀ مرزۀ سهندي بر بيان متالوپروتئيناز 1، 2، 9 و 13 در سينوويوسيت‌هاي شبه‌فيبروبلاست گاوي

  • پديد آورندگان

    مقصودي ، حسين دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه بيوتكنولوژي , يزدان‌پناه ، عنايت‌الله دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه زيست‌شناسي , محب ، علي دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه زيست‌شناسي

  • از صفحه
    94
  • تا صفحه
    108
  • كليدواژه
    استئوآرتريت , متالوپروتئيناز , سينوويوسيت‌هاي شبه‌فيبروبلاست گاوي , عطرمايۀ مرزۀ سهندي , مهاجرت و تهاجم سلولي
  • چكيده فارسي
    مقدمه: استئوآرتريت يك بيماري پيش‌رونده و وابسته به سن است كه با تخريب غضروف، بازسازي استخوان تحت غضروفي و التهاب غشاي سينوويال مشخص مي‌شود. با توجه به عوارض درمان‌هاي معمول استئوآرتريت (Osteoarthritis)، ازجمله داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي و كورتيكواستروئيدها، بررسي درمان‌هاي جديد براي اين اختلال بسيار مهم است. به‌تازگي، نقش متالوپروتئينازهاي ماتريكسي در پاتوژنز استئوآرتريت توجه را به خود جلب كرده است. اين مطالعه با هدف بررسي اثر عطرمايۀ مرزۀ سهندي در مهار بيان ژن متالوپروتئيناز 1، 2، 9 و 13 در سينوويوسيت‌هاي شبه‌فيبروبلاست گاوي (bovine fibroblast-like synoviocytes/ فيبروبلاست شبه‌سينوويوسيت) تحريك‌شده به‌وسيلۀ ليپوپلي ساكاريد، به‌عنوان مدلي از استئوآرتريت انجام شد.مواد و روش ها: سلول‌هاي سينوويوسيت‌هاي شبه‌فيبروبلاست گاوي (BFLS) از غشاي مفصلي غضروف مفصل راديوكارپال يك گاو هولشتاين 8 ماهه جدا گرديد. سلول‌ها پس از تعيين ميزان سميت توسط روش MTT Assay، در معرض تحريك ليپوپلي ساكاريد بدون يا در حضور دگزامتازون، ايبوپروفن و عطرمايۀ مرزۀ سهندي قرار گرفتند. بيان ژن متالوپروتئيناز 1، 2، 9 و 12 و با استفاده از روش RT-PCRو روش ELISA اندازه‌گيري شد. اثر عطرمايۀ مرزۀ سهندي بر مهاجرت و تهاجم سلولي توسط Transwell chambers بررسي گرديد.يافته هاي پژوهش: عطرمايۀ مرزۀ سهندي ميزان ماتريكس متالوپروتئيناز 9 و 13 را در سلول‌هاي سينوويوسيت‌هاي شبه‌فيبروبلاست گاوي تحريك‌شده با ليپوپلي ساكاريد به ميزان فراواني كاهش مي‌دهد؛ همچنين مهاجرت و تهاجم به سلول‌هاي يادشده را سركوب مي‌كند. بااين‌حال، عطرمايۀ مرزۀ سهندي تأثير چشمگيري بر بيان متالوپروتئيناز 1 و 2 نداشت.بحث و نتيجه‌گيري: عطرمايۀ مرزۀ سهندي مي‌تواند به‌طور چشمگيري فعاليت و اثر التهابي متالوپروتئيناز 9 و 12 را در استئوآرتريت كاهش دهد. در اين مطالعه نقش بالقوۀ آن به‌عنوان عامل مكمل درمان‌هاي رايج در بيماري استئوآرتريت تأييد شد. با وجود اين، مدل‌سازي سلولي تأثير مفيد آن را در بيماران مبتلا به استئوآرتريت تأييد نمي‌كند.
  • عنوان نشريه
    مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي ايلام
  • عنوان نشريه
    مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي ايلام