بررسي نگرش زباني گويشوران نسبت به كردي، فارسي كرمانشاهي و فارسي معيار در شهر كرمانشاه با استفاده از آزمون تطبيق صدا

ما در جهاني زندگي مي‌كنيم كه تنوّع زباني در آن با آهنگي هشداردهنده روبه‌كاهش است؛ به‌طوري‌كه شمار زيادي از زبان‌هاي زندۀ كنوني تا صد سال آينده از ميان خواهند رفت. در ماندگاري يا مرگ زباني عوامل گوناگوني نقش دارند كه ازجملة مهم‌ترين آن‌ها مي‌توان به نگرش گويشوران نسبت به زبان‌هاي بومي اشاره كرد. كرمانشاه به‌عنوان شهري چندزبانه پذيراي گونه‌هاي زباني مختلفي همچون كردي، فارسي كرمانشاهي و فارسي معيار است. در چنين جوامعي با بررسي نگرش زباني افراد نسبت به يك گونۀ زباني و گويشوران آن مي‌توان دورنمايي از وضعيت آيندۀ گونه‌هاي زباني از نظرِ بقا يا زوال به‌دست‌ آورد. بنابراين، در اين پژوهش كوشش شد تا تصويري واقعي از جايگاه اين سه گونۀ زباني با استفاده از آزمون تطبيق صدا ارائه شود. تعداد 80 آزمودني شامل 40 نفر زن و 40 نفر مردِ ساكنِ شهر كرمانشاه در دو گروه سنّي براي شركت در اين پژوهش برگزيده شدند. نتايج نشان داد كه فارسي معيار، كردي و فارسي كرمانشاهي به‌ترتيب داراي بيشترين تا كمترين ميزان نگرش مثبت بودند. زنان نسبت به مردان نگرش مثبت‌تري نسبت به فارسي معيار داشتند؛ اما نگرش مردان نسبت به كردي مثبت‌تر بود. همچنين در بررسي تأثير متغيّر سن بر نگرش زباني، تفاوت معناداري مشاهده نشد.