بررسي و اعتبارسنجي مدل اندازه‌گيري سازۀ پيشران‌هاي‌ انتقال يادگيري به محيط كار (موردمطالعه: كاركنان سازمان منتخب در حوزۀ فناوري اطلاعات و ارتباطات)

اين پژوهش، با هدف بررسي و اعتبارسنجي مدل اندازه‌گيري سازۀ «پيشران‌هاي انتقال يادگيري به محيط كار» انجام شده است. پژوهش ازنظر ماهيت، كمّي، ازنظر هدف، كاربردي و ازنظر نحوۀ گردآوري داده‌ها، توصيفي پيمايشي است. جامعۀ آماري آن شامل كاركنان يك سازمان منتخب در زمينۀ فناوري اطلاعات و ارتباطات بود كه در دوره‌هاي آموزش ضمن خدمت سازمان شركت كرده بودند و با استفاده از فرمول كوكران درنهايت، 169 نفر به‌عنوان نمونه به روش تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها سياهۀ تجديدنظرشدۀ انتقال يادگيري بود كه روايي محتوايي آن از طريق نظر خبرگان و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ با بهره‌گيري از نرم‌افزار اس‌پي‌اس‌اس نسخۀ 26 سنجيده شد. تحليل عاملي تأييدي و آزمون برازش مدل اندازه‌گيري با استفاده از نرم‌افزار آموس نسخۀ 22 نشان‌دهندۀ آن بود كه مدل اندازه‌گيري برازش مناسبي دارد. مؤلفۀ فردي بيشترين قدرت تبيين واريانس را در سازۀ «پيشران‌هاي انتقال يادگيري به محيط كار» داراست. در مؤلفه‌هاي فردي، آموزشي و سازماني به‌ترتيب انگيزۀ فراگير براي انتقال يادگيري به محيط كار، رضايت فراگير از فرآيندهاي آموزشي و حمايت همكاران از انتقال يادگيري به محيط كار، بيشترين قدرت تبيين‌كنندگي را ميان ساير متغيرهاي تشكيل‌دهندۀ هر مؤلفه دارا بودند. پيشنهاد مي‌شود كه سازمان رويكردي را براي جلب حمايت مديران به‌منظور فراهم‌آوردن فرصت‌هايي براي كاركنان به‌منظور انتقال آموخته‌ها در پيش گيرد. جلسۀ مشتركي ميان مدرس و رؤساي ادارات براي تدوين محتواي كاربردي و افزايش رضايت فراگيران قبل از برگزاري دوره‌هاي آموزشي برگزار شود. به‌منظور كاهش مقاومت فراگير براي تغيير، منابع درون‌زا و برون‌زاي ايجاد مقاومت در تغيير شيوه و فرايندهاي انجام كار شناسايي شود.