بهينه‌سازي آموزش مجازي درس فيزيك با رويكرد شناختي ازمنظر خبرگان آموزشي

نتايج تحقيقات متعدد نشان مي‌دهد دانش‌آموزان به‌راحتي با درس فيزيك ارتباط برقرار نمي‌كنند و فرايند يادگيري اين درس در مدارس به چالشي براي مدرسان و فراگيران تبديل شده است. استفاده از رويكردهاي نوين تدريس درحال‌حاضر بسيار مورد توجه خبرگان آموزشي قرار گرفته كه يكي از اين رويكردها، رويكرد شناختي در آموزش است. با فراگيرشدن آموزش مجازي در آموزش رسمي، چالش‌هايي در كلاس‌هاي درس فيزيك مشاهده شده است؛ بنا‌براين، پژوهش حاضر، با هدف بهينه‌سازي يك كلاس درس مجازي فيزيك مبتني بر رويكرد شناختي انجام شده است. اين پژوهش با رويكرد كيفي و روش پديدارشناختي انجام شد و جامعۀ آماري آن استادان حوزۀ فيزيك و آموزش در دو شهر تهران و مشهد، در سال 1401 بود. نمونه‌گيري با روش هدفمند انجام شد و داده‌ها با استفاده از مصاحبۀ عميق نيمه‌ساختاريافته گردآوري شد كه تا مرز اشباع اطلاعاتي ادامه داشت و سپس براساس الگوي كلايزي (1978) تحليل شد. يافته‌هاي اين پژوهش در نُه مقوله طبقه‌بندي شد كه شامل فرصت‌ها، چالش‌ها و راهكارهاي رفع چالش‌هاي آموزش مجازي فيزيك، همچنين، الگوهاي تدريس، شيوه‌هاي آموزشي، روش‌ها و فنون تدريس، نظام تكاليف و ارزشيابي مناسب، راهكارهاي مديريت كلاس و راهكارهاي تقويت راهبردهاي شناختي دانش‌آموزان براي آموزش مجازي فيزيك است. در نهايت با استفاده از نتايج به دست آمده بهترين الگوها، روش‌ها، فنون تدريس و ارزشيابي جهت بهينه‌سازي كلاس‌هاي مجازي درس فيزيك با رويكرد شناختي معرفي شد كه دبيران فيزيك و همچنين، دبيران علوم پايه مي‌توانند از آن بهره بگيرند.