واكاوي روند دماي سطح زمين در ايران مركزي به پايۀ سري‌ زماني داده‌هاي ماهواره‌اي در طي سال‌هاي 1380 تا 1396

دماي اتمسفر زمين نسبت به گذشته تقريباً 0.74 C°  افزايش يافته است و موجب ايجاد تغييرات گسترده آب و هوايي و وسيع در زندگي و فعاليت‌هاي انسان‌ها، گياهان، جانواران و به‌طور كلي محيط زيست شده است. شواهد نشان مي‌دهند كه تغييرات آب و هوايي منجر به انقراض‌هاي زيادي در جهان خواهد شد. هدف از پژوهش حاضر، بررسي و تحليل روند تغييرات دماي سطح زمين در محدوده ايران مركزي با به كارگيري داده‌هاي سنجش از دور و فناوري‌هاي سري زماني است. داده‌هاي مورد استفاده در پژوهش حاضر، مربوط به سنجنده موديس و ماهواره ترا  هستند و پژوهش حاضر طي سال‌هاي 2002 (1380) تا 2018 (1396) انجام شد. به منظور انجام پژوهش، از آزمون‌هاي روش‌هاي من‌كندال و همبستگي خطي استفاده شد. اين آزمون‌ها براي بررسي متغيرهاي مختلف دمايي مانند بيشينه، كمينه و ميانه دماي ماهانه و سالانه و با هدف تحليل دماي سطح زمين روزانه و شبانه استفاده شدند. با بررسي نقشه‌هاي خروجي مشخص شد اين دو آزمون داراي نتايج يكساني هستند. از اين‌رو، بررسي روند تغييرات دماي سطح زمين با استفاده از هر دو‌ آزمون‌ها امكان‌پذير است. در پژوهش حاضر، نقشه‌هاي آزمون همبستگي خطي مورد استفاده قرارگرفت. نتايج نشان داد در محدوده مورد بررسي، بيشترين افزايش معني‌داري درجه حرارت در استان‌هاي قم، سمنان و اصفهان مشاهده شد و كاهش معني‌داري، در استان‌هاي يزد و اصفهان مشاهده شد. پژوهش‌ها حاكي از اختلاف درجه حرارت شبانه روز، افزايش دماي سطح زمين و شكنندگي بوم‌ نظام‌ها در اثر تغيير اقليم در مناطق خشك و بياباني است كه مطالعه حاضر اين مطلب را تاييد كرد و نتايج مي ‌تواند براي مديريت بهتر درجه حرارت و متغيرهاي وابسته به آن، موثر باشد.