مقايسه عملكرد جاذب‏ هاي اصلاح شده كربن ‌فعال و آلومينا با محلول هاي هيدروكسيدي براي افزايش شدت جذب گاز كربن دي اكسيد

در اين پژوهش براي افزايش شدت جذب سطحي گاز كربن دي اكسيد، جاذب هاي كربن فعال و آلوميناي فعال با محلول هاي سديم هيدروكسيد و پتاسيم هيدروكسيد اصلاح يافتند. تأثير پارامترهاي گوناگون عملياتي از جمله مقدار جاذب، غلظت محلول هيدروكسيدي، دما و فشار بر فرايند جذب سطحي بررسي شد. نتيجه هاي آزمايش هاي جذب نشان داد كه با كاهش دما و افزايش فشار، ظرفيت جذب  گاز كربن دي اكسيد افزايش مي يابد و شرايط بهينه جذب كربن دي اكسيد مربوط به دماي 20 درجه سلسيوس، فشار 6 بار، مقدار 2 گرم جاذب و غلظت 30 درصد وزني سديم هيدروكسيد و پتاسيم هيدروكسيد مي‌باشد. دراين شرايط عملياتي، ظرفيت جذب كربن دي اكسيد براي كربن فعال اصلاح شده با محلول هاي هيدروكسيدي سديم و پتاسيم به ترتيب  برابر با 104.32 و 84.00 ميلي گرم بر گرم جاذب به دست آمد كه نشان دهنده افزايش 83 و 48 درصدي كربن فعال اصلاح يافته در مقايسه با كربن فعال اصلاح نيافته مي باشد. اين در حالي است كه ظرفيت جذب كربن دي اكسيد براي آلوميناي فعال اصلاح شده با محلول هاي هيدروكسيدي سديم و پتاسيم به ترتيب برابر با 146.70 و 130.84 ميلي گرم بر گرم جاذب به دست آمد كه نشان دهنده افزايش 65 و 47 درصدي آلوميناهاي فعال اصلاح يافته در مقايسه با آلوميناي فعال اصلاح نيافته مي باشد. در حالت كلي جاذب آلوميناي فعال اصلاح يافته در مقايسه با كربن فعال اصلاح يافته داراي ظرفيت جذب كربن دي اكسيد بالاتري مي‌باشد.