بررسي اثر سرباره فسفر و سرباره ذوب آهن بر رفتار رئولوژي سيمان آميخته

هدف اصلي در اين مطالعه، بررسي اثر سرباره فسفر و سرباره كوره بلند ذوب آهن بر رفتار رئولوژي سيمان آميخته مي‌باشد. دو سيمان آميخته يكي با سرباره فسفر و ديگري با سرباره ذوب آهن و با تركيب 10، 20 و 30 درصد وزني از سرباره در يك آسياب گلوله‌اي آزمايشگاهي همگن و توليد شد. نسبت آب به سيمان مورد استفاده در همه نمونه‌ها ثابت و معادل با 40% در نظر گرفته شد. سيمان پرتلند نيز به عنوان نمونه شاهد مورد استفاده قرار گرفت. نتيجه‌ها نشان داد كه رفتار رئولوژي خميرهاي سيمان آميخته داراي سرباره فسفر و سرباره ذوب آهن هم مانند خمير سيمان پرتلند، با مدل بينگهام مطابقت دارد. در طول زمان مورد بررسي، گرانروي نمونه شاهد يك روند به تقريب ثابت و يكنواخت داشت ولي گرانروي نمونه‌هاي داراي سرباره با گذشت زمان افزايش يافت كه در درصدهاي بالاتر از سرباره مقدار افزايش در گرانروي بيش تر مي‌باشد. در نمونه‌هاي سيمان آميخته داراي سرباره ذوب آهن، گرانروي اندازه‌گيري شده بيش تر از نمونه‌هاي داراي سرباره فسفر است. نتيجه‌ها نشان داد كه رئولوژي سيمان آميخته به ماهيت و مقدار مصرفي سرباره بستگي دارد. در نمونه‌هاي سيمان آميخته داراي درصد وزني يكسان سرباره، نمونه داراي سرباره ذوب آهن نسبت به نمونه‌ي داراي سرباره فسفر افزايش بيش تري را در گرانروي، تنش تسليم و گرانروي پلاستيك نسبت به زمان از خود نشان داد. اين امر نشان مي‌دهد كه سرباره ذوب آهن اثرگذاري بيش تري را در پارامترهاي رئولوژيكي در مقايسه با سرباره فسفر از خود نشان مي‌دهد. تغيير گرانروي پلاستيك همه نمونه‌ها تا زمان 5-10 دقيقه روند كاهشي را نشان داد و پس از آن روند افزايشي ديده شد كه اين امر به دليل پيشرفت واكنش‌هاي هيدراتاسيون نمونه‌ها مي‌باشد.