بررسي آزمايشگاهي تاثير نانوسيال داراي نانوذره‌هاي كربن فعال در جذب كربن دي‌اكسيد

افزايش گاز هاي گلخانه اي به ويژه گاز كربن دي‌اكسيد، از خطرات جدي تهديد كننده محيط‌ زيست و بالا رفتن دماي كره زمين محسوب مي شود. يكي از روش هاي جداسازي و كاهش گازهاي گلخانه‌اي  مبتني بر جذب فيزيكي و شيميايي توسط نانوسيال است.  هدف اصلي اين پژوهش بررسي اثر نانوسيال پايه آبي داراي نانوذره‌هاي كربن فعال سنتز شده از دورريزهاي كشاورزي درغلظت هاي گوناگون نانوذره بر روي ميزان جذب گاز  كربن دي‌اكسيد مي باشد. بدين منظور نخست نانوذره‌هاي كربن فعال از پوست گردو سنتز شدند و مشخصه‌هاي فيزيكي-شيميايي نانوذره‌هاي سنتز شده توسط آناليز هاي FESEM،  FTIR و BET تعيين شد و به كمك اين نانوذره‌ها، نانوسيال‌ها در غلظت هاي گوناگون شامل 0/02، 0/05 و 0/1 درصد وزني ساخته شد. سپس در يك سلول تعادلي با تحمل فشار بالا و داراي همزن مغناطيسي، اثر نانوسيال‌هاي ساخته شده بر فرايند جذب گاز كربن دي‌اكسيد در دماي ۳۵ درجه سلسيوس و فشار هاي ۲۰، ۳۰ و ۴۰ بار مورد مطالعه و بررسي قرار گرفت و نتيجه‌هاي آن با آب خالص مقايسه شد. نتيجه‌ها نشان داد كه با افزايش غلظت نانوذره و فشار اوليه ميزان جذب كربن دي‌اكسيد افزايش مي يابد. به گونه اي كه بيش ترين ميزان جذب در فشار ۴۰ بار و در نانوسيال با غلظت 0/1 درصد وزني اتفاق مي افتد كه در اين حالت ميزان جذب ۲۹ درصد بيشتر از آب خالص مي باشد.