مطالعه مقايسه حذف فلز روي با استفاده از ريزجلبك اسپيرولينا خام و اصلاح شده با نانو جاذب مغناطيسي

در اين پژوهش، جذب سطحي يون روي در سامانه‌هاي ناپيوسته توسط ريزجلبك اسپيرولينا خام و مغناطيسي مورد بررسي قرار گرفت. اثر عامل‌هاي مؤثر بر فرايند جذب مانند pH  اوليه ، مدت زمان تماس، غلظت اوليه يون روي، مقدار جاذب و دما بر درصد حذف و ظرفيت جذب يون روي بررسي شد. همچنين،  ويژگي‌هاي جاذب با استفاده از تصويرهايSEM  و طيف FT-IR مورد مطالعه قرار گرفت. در مطالعه اثر pH ، بالاترين درصد جذب يون روي در 6= pH اتفاق افتاد. با بررسي تأثير مقدار جاذب بر جذب روي، مفدار 0.03 گرم براي جاذب‌هاي ريزجلبك اسپيرولينا و ريزجلبك مغناطيسي به عنوان جاذب بهينه به‌دست آمد، به‌طوري كه در مقدار بهينه جاذب در غلظت اوليه mg/l150 درصد حذف براي ريزجلبك اسپيرولينا و ريزجلبك مغناطيسي به ترتيب  84.43% و 96.56% به‌دست آمد. با افزايش زمان تماس بين جاذب و محلول، درصد جذب افزايش يافته و پس از گذشت 10 دقيقه براي ريزجلبك خام و مغناطيسي به تعادل رسيد. با بررسي مدل‌هاي سنتيكي مشاهده شد كه مدل سينتيك شبه درجه دوم  براي هر دو جاذب از مطابقت خوبي برخوردار بود. در بررسي اثر غلظت اوليه يون روي در بازه 50-300 ميلي گرم بر ليتر، نتيجه‌ها نشان داد كه با افزايش غلظت، درصد جذب كاهش يافت. همچنين، در بررسي اثر غلظت اوليه يون روي در محلول و برازش داده هاي تجربي هم‌دماهاي سيپس و لانگموير به ترتيب با داده‌هاي تجربي مربوط به ريزجلبك خام و مغناطيسي بهترين تطابق را دارا بودند. با بررسي اثر دما ديده شد كه با افزايش دما براي محلول داراي ريزجلبك خام و اصلاح شده، درصد جذب كاهش يافت. پارامترهاي ترموديناميكي در دماهاي 293، 303، 313 و 323 كلوين مورد بررسي قرار گرفتند.