مطالعه تأثير محلول هاي مغناطيسي پليمري بر روي پارامترهاي مؤثر در ازدياد برداشت نفت

لزوم حفظ روند توليد در مخازني كه وارد نيمه دوم عمر خود شده اند، دانشمندان را متوجه روش هاي ازدياد برداشت كرده و در نتيجه روش هاي نويني در اين زمينه ظهور كرده اند. روش سيلاب زني با آب مغناطيسي به عنوان يك فناوري سبز و سازگار با محيط زيست، از جمله روش هاي نوين معرفي شده در اين زمينه بوده و روش سيلاب زني با پليمر نيز ساليان درازي است كه استفاده مي‌شود. هدف اصلي اين مطالعه تركيب دو روش پيش، براي افزايش راندمان روش سيلاب زني است. بنابراين آب مغناطيسي به عنوان حلال براي پودر پليمر استفاده شده و سپس پديده‌هاي سطحي شامل زاويه تماس و كشش سطحي مورد بررسي قرار گرفته است. تأثير چهار عامل زمان مغناطيسي شدن، شدت ميدان مغناطيسي، مدت زمان گذشته پس از مغناطيسي شدن و غلظت پليمر بر روي پديده‌هاي سطحي مذكور مطالعه شده اند. نتيجه‌ها نشان دادند كه تمامي فاكتورهاي فوق‌الذكر به جز زمان مغناطيسي شدن تأثير زيادي بر روي كشش سطحي داشته و فقط شدت ميدان مغناطيسي اثر چشمگيري بر زاويه تماس دارد. اين نتيجه‌ها اثبات مي‌كند كه سيلاب زني با محلول پليمري تهيه شده با آب مغناطيسي نه تنها بر جابه‌جايي ماكروسكوپيك بلكه بر جابه‌جايي ميكروسكوپيك نيز بسيار اثرگذار مي باشد و مي تواند منجر به تقويت اثر سيلاب زني با پليمر شود.