بررسي تزريق آب هوشمند به مخازن آب دوست كربناته

در سال‌هاي اخير، تزريق آب هوشمند به عنوان يك روش كارآمد ازدياد برداشت نفت مورد توجه ويژه پژوهشگران قرار گرفته است. از جمله عامل‌هاي مهم و تاثيرگذار بر تعادل ترموديناميكي، كشش بين سطحي، ترشوندگي و غلظت و نوع نمك مي‌باشند. در اين پژوهش، تاثير تزريق آب هوشمند بر ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي سنگ مخزن و تغيير اين تعادل در جهت مطلوب و افزايش توليد نفت مورد بررسي قرار گرفته است. براي رسيدن به اين هدف، اندازه‌گيري كشش بين سطحي و زاويه تماس و آزمايش سيلاب زني مغزه انجام شده است. در ابتدا، پس از تهيه سنگ از رخنمون باباكوهي استان فارس و انجام تست‎ هاي ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) و طيف‌نگاري فلوئورسانس اشعه ايكس (XRF)، اثر نمك‌هاي NaCl، KCl، Na2SO4 و MgCl2 و تركيب نمك‌هاي MgCl2/NaCl با قدرت يوني يكسان 0.7 بر تغيير ترشوندگي سنگ كربناته دولوميته آب دوست مورد بررسي قرار گرفته است. اثر نمك‌هاي فوق بر ميزان كاهش كشش بين سطحي نيز مورد بررسي قرار گرفته است. علاوه بر آن، با كمك كشش بين سطحي و زاويه تماس اندازه گيري شده، ضريب پخش‌شوندگي محاسبه شد تا آب تزريقي مناسب براي تست‌هاي سيلاب زني انتخاب شود. در انتها، آزمايش‌هاي سيلاب زني با مغزه‌هايي با تراوايي و تخلخل نزديك به هم انجام شد. طبق نتيجه‌ها، نوع نمك تاثير بسزايي بر تغيير ترشوندگي سنگ كربناته آب دوست ندارد. با وجود مشاهده كاهش كشش بين سطحي در حضور نمك، اين تاثير بر ضريب پخش‌شوندگي قابل توجه نبوده است. با وجود اين، تزريق محلول آبي شامل نمك MgCl2 باعث برداشت 6.1 % نفت در جاي ‌باقي‌مانده (OOIP) در مرحله سوم شده است كه نشان از پيچيدگي مكانيسم غالب در حين تزريق آب هوشمند به مخازن آب دوست دارد. نتيجه‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه زمان پيرشدگي پارامتر موثر و مفيدي در ميزان برداشت نفت مي‌باشد.