بررسي و ارزيابي ميزان تأثيرگذاري محلول كلريدي كربناته بر كشش بين سطحي ديناميك نفت خام اسيدي

امروزه از تزريق آب كربناته به عنوان يكي از روش ‏هاي پيشنهادي مؤثر در فرايند ازدياد برداشت نفت از مخازن نفت خام نام برده مي شود. در اين روش، اثر ۲CO، دما و فشار روي كشش بين سطحي ديناميك (DIFT) نفت خام/آب شور كربناته از اهميت ويژه‏اي برخوردار مي باشد. در اين پژوهش‌، با به‌كارگيري نمونه نفت خام اسيدي با عدد اسيديته كلي g/mgKOH  1.5 و در حضور محلول سديم كلريد كربناته و كلريد پتاسيم كربناته اثرهاي هر يك از پارامترهاي ذكر شده بر DIFT در بازه گسترده‌اي از دما (C°‏ 30-80) و فشار (psi‏ ۵۰۰-4000) مورد بررسي قرار مي‏ گيرد. علاوه بر آن زمان جذب سورفكتانت‏ هاي طبيعي در نفت خام يعني آسفالتين و رزين بر روي فصل مشترك، مربوط به محلول آبي كربناته/ نفت خام با استفاده از يك مدل تجربي نزولي نمايي (Mono-Exponential Decay) محاسبه و نتيجه‌هاي به دست آمده شامل كشش بين سطحي و زمان جذب با نتيجه‌هاي به‌دست آمده در غياب دي اكسيد‏كربن يعني محلول‏ هاي سديم كلريد و كلريد پتاسيم و نفت خام مقايسه شده است. طبق نتيجه‌هاي به دست آمده، با افزايش فشار، با وجود كاهش اندك كشش بين سطحي تعادلي نفت خام/آب نمك كربناته، در روند DIFT تغييرهاي چنداني مشاهده نشده است. در محلول‏ هاي كربناته با افزايش دما به دليل افزايش جنبش مولكولي (افزايش آنتروپي)، كشش بين سطحي تعادلي (EIFT) كاهش داشته است. اما در حالت كلي، مشاهده شد كه حضور ۲CO در فاز آبي باعث افزايش EIFT  در مقايسه با آب نمك خالص شده است؛ كه مي‏ توان آن را به ساختار اسيدي نفت خام وكاهش pH  فاز آبي و همچنين كاهش يونيده سورفكتانت هاي طبيعي نسبت داد.