توسعه پايدار ورزش؛ مفاهيم، موانع و راهكارها

هدف مقاله حاضر مطالعه مفهوم توسعه پايدار ورزش، موانع و ارائه راهكارهايي براي رسيدن به توسعه پايدارِ ورزش است. روش‌شناسي: روش تحقيق حاضر توصيفي و كيفي است. در اين راستا، از مطالعات كتابخانه ‌اي و مصاحبه با استادان مديريت ورزشي، مديران ورزشي، ورزشكاران و مربيان ورزش استفاده شد. تعداد مشاركت‌كنندگان در تحقيق 14 نفر بود. استراتژي نمونه‌ گيري موارد حاد بود كه در اين رابطه از تحليل محتواي مصاحبه ‌ها استفاده شد. يافته‌ها : نتايج نشان داد كه رسيدن توسعه پايدار ورزش در راستاي توجه به ابعاد اقتصادي، اجتماعي و عوامل نهادي با هدف مشاركت اجتماعي محقق مي ‌شود. از ديگر نتايج تحقيق دسته‌بندي موانع پايداري در توسعه ورزش به موانع مديريتي، ساختاري، محيطي، نگرشي-رفتاري و قانوني- حقوقي بود. راهكارهاي توسعه پايدار كه توسط صاحب نظران مطرح شد عبارت از تدوين برنامه راهبردي متناسب با تغييرات محيطي، تصويب مصوبات برنامه ‌هاي از طريق نهادهاي قانوني و حقوقي از جمله مجلس شوراي اسلامي، متناسب ساختن ساختار ورزش با قوانين بين ‌المللي و برطرف كردن خلأ قانوني در ورزش از طريق حقوق دانان بودند. نتيجه‌گيري : توجه مديران و سياست‌مداران و مشاركت تمامي نهادها مي ‌تواند زمينه را براي توسعه اهداف پايداري در توسعه ورزش و اثرات اقتصادي و اجتماعي در جامعه و نهادها فراهم آورد.