بررسي عوامل موثر بر بروز تباني در فوتبال ايران

هدف: هدف اين پژوهش بررسي عوامل موثر بر بروز تباني در فوتبال ايران بود.روش‌ شناسي: پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي، از نظر ماهيت توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري پژوهش كليه مديران و كارشناسان، مربيان، داوران و ورزشكاران ليگ برتر فوتبال بودند كه نمونه آماري (172 نفر) به صورت هدفمند و دردسترس انتخاب شدند. روايي پرسشنامه نيمه محقق ساخته توسط صاحب نظران (11 نفر)، تائيد شد. همچنين پايايي آن با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ (0.938) و پايايي تركيبي محاسبه شد. جهت تجزيه ‌و تحليل داده‌ها و بررسي برازش مدل از مدل‌سازي معادلات ساختاري با نرم‌افزار PLS3 و SPSS24 استفاده ‌شده است.يافته ها: نتايج تحليل مسير نشان داد كه علل و محرك هاي تباني داراي اثر معني داري بر رفتار بازيگران و عاملان تباني (ضريب مسير 0.582و تي 12.730)، روش ها و ابزار تباني(ضريب مسير 0.648و تي 17.640)،  و نتايج و پيامدهاي تباني(ضريب مسير 0.138و تي 2.031)،  مي باشد. عامل روش ها و ابزارهاي تباني نيز اثر معني داري بر رفتار بازيگران و عاملان تباني و نتايج و پيامدهاي تباني داشت. همچنين عامل رفتار بازيگران و عاملان تباني اثر معني داري بر نتايج و پيامدهاي تباني داشت. در نهايت اثر تمامي متغير هاي ميانجي پژوهش نيز معني دار بود.نتيجه گيري: با توجه به نتايج تحقيق مي توان گفت اقداماتي همچون شفافيت مالي در قراردادها، بررسي اسناد مالي باشگاه هاي فوتبال، بررسي نحوه انتقالات بازيكنان به باشگاه‌هاي كه احتمال وجود تباني ببين آن ها وجود داشته و تدوين قوانين لازم براي جلوگيري از تباني و در نهايت الگوي ارائه شده در اين پژوهش مي تواند راه مناسبي براي شناسايي عوامل مؤثر بر شكل گيري تباني در ورزش فوتبال كشور به منظور جلوگيري از اين رفتارها باشد.