طراحي مدل برابري جنسيتي در ورزش ايران(با تاكيد بر ورزش قهرماني و حرفه‌اي)

هدف: هدف از انجام اين پژوهش، طراحي مدل برابري جنسيتي در ورزش ايران (با تاكيد بر ورزش قهرماني و حرفه اي) بود. روش‌شناسي: روش تحقيق حاضر از نوع كيفي با رويكرد گراندد تئوري (نظريه داده بنياد) بود.گردآوري داده‌ها از طريق بررسي مباني نظري و پيشينه هاي تحقيق و مصاحبه نيمه ساختاريافته با 11 خبره آگاه به موضوع انجام گرفت. جامعه آماري شامل اعضاي هيات علمي علوم ورزشي و جامعه شناسي، ورزشكاران و مربيان زن فعال در سطوح قهرماني و حرفه اي، مديران وزارت ورزش و جوانان، كميته ملي المپيك، فدراسيون هاي ورزشي و هيات هاي ورزشي استاني و شهرستاني بود. نمونه‌گيري به صورت نظري انجام و پس از 11 مصاحبه، اشباع نظري حاصل و چارچوب مدل شكل گرفت. روايي اين پژوهش توسط محقق و مصاحبه شوندگان مورد بررسي و تاييد قرار گرفت. به منظور سنجش كيفيت كدگذاري انجام شده نيز از روش توافق بين دو كدگذار بر اساس ضريب كاپاي كوهن (0.79) استفاده شد. تحليل داده ‌ها با استفاده از سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي انجام شد. يافته‌ها: در بخش شرايط علي 3 مقوله محوري (عدالت و برابري، جنبش هاي تساوي طلبانه، تحولات بنيادين فكري)، شرايط زمينه اي 4 مقوله محوري (رويكردهاي تنظيمي، رويكردهاي  شناختي، رويكردهاي هنجاري، رويكردهاي ارزشي)، شرايط مداخله گر 6 مقوله محوري (بي عدالتي و تبعيض، ايستايي ديني، جنسيت زدگي، ساختارهاي معيوب حاكميتي، ايستارهاي تاريخي و سنتي، در حاشيه بودن)، راهبردها 4 مقوله محوري (راهبردهاي ساختاري، راهبردهاي سازماني، راهبردهاي حمايتي، راهبردهاي اجرايي) و در بخش پيامدها نيز 3 مقوله محوري (پيامدهاي فردي، پيامدهاي سازماني، پيامدهاي فرهنگي   اجتماعي)،  استخراج گرديد. نتيجه‌گيري: نگاه جنسيتي با رعايت عدالت محوري مي بايست از ورزش حذف گردد و باور و اعتقاد قلبي به توانمند بودن زنان در ورزش نهادينه گردد. در همين راستا حاكميت، سياست، قوانين و مقررات، دين و مذهب، سيستم هاي مديريتي و آموزشي و رسانه مي توانند زمينه ساز اين امر باشند. همچنين بهره مندي از نفوذ نهادهاي سياسي و ديني، حمايت نهادهاي بين المللي، افزايش منابع مالي و مبارزات مدني نيز همگي از جمله راهبردهاي مناسب براي تحقق برابري جنسيتي در ورزش ايران به شمار مي روند.