ارائه چارچوبي براي تحليل سيستم توسعه بسكتبال در ايران

هدف:  هدف از اين پژوهش ارائه چارچوبي مفهومي براي تحليل سيستم توسعه بسكتبال در ايران بود.روش‌شناسي: روش تحقيق از نوع تحقيقات كيفي با رويكرد اكتشافي سيستماتيك انتخاب شد. جامعه آماري شامل دو بخش جامعه انساني (مديران، مربيان و ...) و جامعه اطلاعاتي (كتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ، و ...) مربوط به بسكتبال بود. نمونه به تعداد قابل كفايت بر مبناي رسيدن به اشباع نظري انتخاب و به روش نظري (قضاوتي) نمونه گيري شد (21 نفر و 56 سند). ابزار پژوهش شامل مطالعه كتابخانه‌اي و مصاحبه هاي اكتشافي بود. روايي ابزار براساس اعتبار حقوقي و علمي نمونه، نظر خبرگان و توافق بين متخصصان كدگذار ارزيابي و تاييد گرديد. جهت تحليل داده ها از روش كدگذاري چندمرحله اي با رويكرد تحليل سيستمي استفاده شد.يافته‌ها: چارچوب پژوهش حاصل از كدگذاري شامل چهار سطح منظرها، عوامل، ابعاد و مولفه هاي آن ها بود. منظرها و عوامل زيرمجموعه آن ها شامل سطح زمينه (تحولات و توسعه بين المللي، ويژگي ها و قابليت ها، پيشينه و سابقه ملي، توسعه ملي ورزش)، قابليت (مديريت راهبردي و  اجرايي،  منابع فيزيكي و امكانات، مديريت مالي و  منابع اقتصادي، علمي و فناوري)، مشاركت (رويداد و مشاركت، مديريت منابع انساني متخصص،  مديريت استعداد و ورزشكاران، مديريت ذينفعان بيروني) و پيامد (توسعه پايدار بسكتبال) است. روابط بين عوامل در مدل مفهومي ترسيم گرديد.نتيجه‌گيري: براساس يافته هاي پژوهش مي توان گفت كه سيستم توسعه بسكتبال يك فرايند راهبردي است كه تحت تاثير عوامل مذكور  ونهايتا از طريق مولفه هاي مشاركتي صورت مي گيرد و مطلوبيت آن در اين است كه سبب توسعه پايدار اين رشته شود.