چالش هاي اخلاقي پديدار شده در ژورناليسم واقعيت مجازي

دنياي امروز شاهد انقلابي در عرصه روايتگري است. توليد كنندگان محتوا در سراسر جهان به طور فزاينده‌اي از فناوري‌هاي نوپديد همانند واقعيت مجازي، واقعيت افزوده و واقعيت تركيبي براي روايت داستان‌هاي خود استفاده مي‌كنند. ژورناليسم واقعيت مجازي به عنوان يك مفهوم جديد قابليت تعامل مخاطب با خبر، تجربه رويداد به عنوان اول شخص و افزايش همدلي را به همراه دارد. با اين حال ژورناليسم واقعيت مجازي با چالش‌هاي فراواني روبرو است، برخي آن‌را هدف نهايي ژورناليسم مي‌دانند كه مرزهاي زمان و مكان را از بين برده و افراد مي‌توانند به صورت عيني رويداد را تجربه كنند ومنتقدين آنرا مغاير با اصول ژورناليستي قلمداد كرده و اعتقاد دارند ژورناليسم به عدالت بيشتر نياز دارد تا افزايش همدلي. اين مقاله با بهره‌گيري از روش كيفي مصاحبه عميق با كارشناسان ژورناليسم واقعيت مجازي و با استفاده از تكنيك مقايسه دائمي مهمترين چالش‌هاي اخلاقي ژورناليسم واقعيت مجازي را مورد بررسي قرار مي‌دهد. نتايج پژوهش نشانگر آن است كه چالش‌هاي اخلاقي بايد از دو منظر توليدكنندگان و مخاطبان مورد بررسي قرار گيرد. توليد كنندگان ژورناليسم واقعيت مجازي بايد پاسخي روشن به تغييرات بنيادين در رويه بنگاه‌هاي خبري و اصول روايتگري داده و به دنبال حفظ استقلال خود باشند و از طرفي قوانيني را جهت تامين شفافيت، صداقت، ساخت محتوايي هوشمندانه، مراقبت از كودكان، جمع‌آوري مسئولانه داده‌ها و هدف ژورناليسم، به كارگيرند. همچنين در بخش مخاطبان بايد چالش‌هاي برداشت شخصي از رويداد، از ميان رفتن واقع-گرايي، از دست دادن جريان اصلي رويداد، چگونگي تاثير محتوا بر مخاطب و جعل عميق مورد نظر قرار گيرند.