مطالعه شواهد لفظي در بخش‌بندي موضوعي سوره‌ مائده

قرآن كريم مجموعه اي از گفتار الهي است و سبكي گفتاري (خطابي) دارد و پاراگراف ها از بخش هاي اساسي اين كتاب آسماني هستند. يكي از گام هاي اساسي براي رسيدن به ساختار سوره، به مثابۀ واحدي پيوسته و داراي ساختاري منسجم و منظم، تقسيم آن به واحد هاي معنايي و موضوعي (پاراگراف بندي) است. بر خلاف روش هاي مفسران و قرآن پژوهاني كه با استفاده از شواهد معنوي، سوره را به اجزاء و بخش هايي تقسيم كرده اند، پژوهش حاضر در صدد است به روش تركيبي و با استفاده از شواهد و نشانه هاي لفظي به پاراگراف بندي و تقسيم بندي موضوعي سوره ها بپردازد. در اين راستا، با مطالعه چند سوره، برخي شواهد و نشانه هاي لفظي شامل قَسَم، خطابات خداوند به پيامبر اكرم (ص) و سايرين و تكلم خداوند و غيره احصاء شده و قواعدي استخراج و با استفاده از آنها سورۀ مائده بخش بندي شد. با به كارگيري قواعد اين روش، در بيشتر موارد، تقسيم بندي موضوعي سوره بدون توجه به محتواي آيات امكان پذير است.