ارائه سناريوهاي پشتيبان سياست‌ گذاري مبتني ‌بر رويكرد مطالعات آينده

ﻧﻘﺶ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت آﯾﻨﺪه در اﺗﺨﺎذ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي آﯾﻨﺪهﻫﺎي ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ و داراي ﻋﺪم ﻗﻄﻌﯿﺖ، اﻣـﺮي اﻧﮑﺎرﻧﺎﭘـﺬﯾﺮ اﺳـﺖ؛ اﻣـﺎ ﭘﯿﻮﻧـﺪ ﺿﻌﯿﻒ اﯾﻦ داﻧﺶ ﺑﺎ ﺳﯿﺎﺳﺖﮔﺬاري ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﭼﺎﻟﺶﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت آﯾﻨﺪه ﺑﺎ آن روﺑﺮو ﻫﺴـﺘﻨﺪ. از اﯾـﻦرو، ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺎﺿﺮ، ﺑﻪ دﻧﺒﺎل اراﺋﻪ روﯾﮑﺮدي ﮐﺎرﯾﺮدي ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﮐﺎرﺑﺴﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت آﯾﻨﺪه در ﻣﺤﯿﻂ واﻗﻌﯽ ﺳﯿﺎﺳـﺖﮔـﺬاري اﺳـﺖ. از آﻧﺠـﺎ ﮐـﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﮔﺎﻣﯽ ﻣﻬﻢ در ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺳﯿﺎﺳﺘﮕﺬاري ﺑﻮده و از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻌﺘﺒﺮ، ﻋﺪم ﮐﺎرﺑﺴﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت آﯾﻨـﺪه در ﻓﺮاﯾﻨـﺪ ﺳﯿﺎﺳﺖﮔﺬاري ﻧﺎﺷﯽ از ارﺗﺒﺎط ﺿﻌﯿﻒ ﻣﯿﺎن ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺳﯿﺎﺳﺖ و ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت آﯾﻨﺪه اﺳﺖ، ﻟﺬا در اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ، ﺑﻬﺒـﻮد ارﺗﺒـﺎط ﻣﯿـﺎن ﻣﻄﺎﻟﻌـﺎت آﯾﻨﺪه و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺟﻬﺖ ﻧﯿﻞ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﺪف ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻄﺎﻟﻌـﺎت ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧـﻪاي، 10 ﻋﺎﻣـﻞ ﺑﻬﺒـﻮد دﻫﻨـﺪه ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت آﯾﻨﺪه و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﻈﺮ ﮔﺮوه ﮐﺎﻧﻮﻧﯽ، 8 ﻋﺎﻣﻞ اﺻﻠﯽ ﺗﺎﯾﯿﺪ و ﺑﺪﯾﻞﻫـﺎي آن اﺳـﺘﺨﺮاج ﺷﺪﻧﺪ. در اداﻣﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش ﺳﻨﺎرﯾﻮﻧﮕﺎري و ﻧﺮماﻓﺰار ﺳﻨﺎرﯾﻮوﯾﺰارد، ﭼﻬﺎر ﺳﻨﺎرﯾﻮ ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﺮ اﺳﺎس ﻋﺪمﻗﻄﻌﯿﺖﻫﺎي: »ﻧﻮع ﻧﮕﺎه و ﻗﻀﺎوت ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﯾﻨﺪه«، »ﻧﻮع ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺳﯿﺎﺳﺖ«، »ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺤﯿﻂ ﺳﯿﺎﺳﺖﮔﺬاري ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﯾﻨﺪه«، »روﯾﮑﺮد ﺑـﺎزﯾﮕﺮان ﻧﺴـﺒﺖ ﺑـﻪ آﯾﻨـﺪه«، »درك ﺳﯿﺴﺘﻢ در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت آﯾﻨﺪه«، »ﺷﺮاﯾﻂ ﻧﻬﺎدي ﺑﺎز ﺑﻮدن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﻟﺘﺮﻧﺎﺗﯿﻮﻫﺎ«، »ﺗﻤﺮﮐﺰ زﻣﺎﻧﯽ« و »ﺳـﻄﺢ ﻋـﺪم ﻗﻄﻌﯿـﺖ«، ﺑﺎ اﺳﺎﻣﯽ »آﯾﻨﺪهﺷﻨﺎﺳﯽ«، »ﭘﯿﺶﺑﯿﻨـﯽ«، »آﯾﻨـﺪهﻧﮕﺎري« و »آﯾﻨـﺪهﭘﮋوﻫﯽ« و 7 ﺳـﻨﺎرﯾﻮي ﺑﯿﻨـﺎﺑﯿﻨﯽ ﻧﺰدﯾـﮏ ﺑـﻪ ﻓﻀـﺎي واﻗﻌـﯽ ﺑـﺎ ﻋﻨـﺎوﯾﻦ »آﯾﻨﺪهﺷﻨﺎﺳﯽ ﺗﻔﺴﯿﺮي«، »ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﺳﺮيزﻣﺎﻧﯽ«، »ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻋﻠﯽوﻣﻌﻠﻮﻟﯽ«، »ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻗﻀﺎوﺗﯽ«، »آﯾﻨﺪهﻧﮕﺎري ﻣـﺪلﻣﺤﻮر«، »آﯾﻨـﺪهﻧﮕﺎري ﭘﻮﯾﺎ« و »آﯾﻨﺪهﻧﮕﺎري ﺑﺎز« ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪ. اﯾﻦ ﺳﻨﺎرﯾﻮﻫﺎ، ﺳﯿﺎﺳﺖﮔﺬاران را ﻗﺎدر ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ در ﻣﺨﺘﺼﺎتﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي، ﺗﺤﻠﯿـﻞ ﺳﯿﺎﺳﺖ و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖﮔﺬاري دﻗﯿﻖﺗﺮي اﻧﺠﺎم داده و راﻫﺒﺮدﻫﺎي ﺧﻮد را در ﻣﻮرد ﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎ و ﻓﺮﺻﺖﻫﺎي آﯾﻨﺪه ﺑﻬﺒﻮد ﺑﺨﺸﻨﺪ.