تحليل تطبيقي اهداف و سياست ‌هاي كلان آموزش عالي در كانادا، استراليا، ايتاليا، قطر و امارات متحده عربي

مقاله حاضر به تحليل و مقايسه سياست‌ها و اهداف آموزش عالي كشورهاي كانادا، استراليا، ايتاليا، قطر و امارات متحده عربي پرداخته و تناسب اين سياست‌ها براي ايران از منظر ميزان مطلوبيت و بومي‌سازي آنها بررسي شده است. در چارچوب پژوهش، اهداف و سياست‌هاي كلان كشورهاي انتخاب شده مورد احصاء قرار گرفته و سپس وجوه اشتراك و افتراق آنها مشخص شده است.. نتايج نشان داد كه : استراليا همسوبا رويكردها وسياستهاي كشورهاي مشترك المنافع (همسو با بريتانياي كبير) عمل مي‌كند. دراين كشورها آموزش عالي به مثابه يك صنعت پرسود ظهور يافته است. همچنانكه درانگلستان كه رهبر اين مجموعه كشورهاست چنين است. ايتاليا درچارچوب سياست‌هاي اتحاديه اروپا و تحقق فرآيند بولونيا رفتار مي‌كند. اين فرايند منطقه آموزش عالي اروپا را تحت كنوانسيون ليسبون ايجاد كرده‌است. كانادا سياست‌ها و برنامه‌هاي خاص خود را دارد و درچارچوب بين‌المللي‌شدن توانست حتي در دوران كرونا اهداف خود را در مورد تحرك بين‌المللي استادان و دانشجويان و كسب ثروت ازطريق نوآوري دنبال كند. اين كشور قصد دارد در نوآوري پيشرو باشد و هسته مركزي آن دانشگاهها هستند. قطر و امارات بدنبال جهش علمي سريع با اتكا به امكانات منطقه‌اي و مشاوره امريكا و انگلستان هستند و نظام آموزش عالي آنها هنوز دولتي است. درپايان، از منظر ميزان مطلوبيت و امكان بومي‌سازي، سياست‌ها و اهداف متنوع اين كشورها توسط متخصصان آموزش عالي با ابزار پرسشنامه وآزمون فريدمن رتبه‌بندي شدند.