مدل سازي و تحليل هيدرواقليم حوضه آبريز قره قوم در سالهاي اخير با تاكيد بر رواناب فصلي

تغييرات عناصر اقليمي بر هيدرولوژي حوضه هاي آبريز اثرگذار است. ارزيابي روند تغييرات فصلي رواناب در راستاي مديريت حوضه هاي آبي بويژه در زمان رخداد مخاطرات خشكسالي و سيل اهميت دارد. در اين پژوهش وضعيت هيدرولوژيكي حوضه قره قوم با برآورد رواناب در 14 زيرحوضه آن با استفاده از مدل تجربي سازمان حفاظت خاك امريكا SCS-CN بررسي شد. حداكثر دبي رواناب با استفاده از داده هاي مدل رقومي ارتفاعي 30 متر، داده هاي ايستگاهي و شبكه اي دما و بارش برآورد شد. ارزيابي شاخص هاي فيزيوگرافي حوضه نشان داد كه در برخي زيرحوضه ها توانايي توليد رواناب بالا بوده و فصل بهار با 117 ميليمتر بارش در زير حوضه ي كشف رود با بيشترين مساحت نسبت به ساير زيرحوضه‌ها توانايي توليد دبي اوج تا 2379.3 مترمكعب بر ثانيه را دارد و به طور كلي 88٪ از كل بارش هاي فصل بهار به رواناب تبديل مي شود . در فصل پاييز به دليل پوشش گياهي كمتر و افزايش مقدار بارش ها به 28.9 ميليمتر، گروه هيدرولوژيكي خاك اثر بيشتري نسبت به ساير فصل ها بر توليد رواناب داشته و درنتيجه 63 درصد از بارش هاي پاييزه به رواناب تبديل گرديد. در فصل زمستان ميانگين بارش به 71 ميليمتر رسيده و 82 درصد بارشه ها به رواناب تبديل شد. به طور كلي گروه هيدرولوژيكي C با نفوذپذيري پايين خاك و مقدار بالاي CN باعث پتانسيل توليد رواناب قابل ملاحظه در فصل بهار در اين حوضه آبريز شده و مديريت منابع آب‌هاي سطحي ، ضروري است.