بازنمايي جنسيت در مكان در داستان كوتاه «طعم گس خرمالو»ي زويا پيرزاد

اين مقاله درصدد است تا روابط جنسيت شخصيت‌هاي داستاني و مكان را در داستان كوتاه طعم گس خرمالوي زويا پيرزاد با تكيه بر نظريه نشانه‌شناسي مكان بررسي كند. در اين داستان زندگي زني سنتي روايت مي‌شود كه تا پايان داستان از پوسته كليشه‌هاي جنسيتي خارج نمي‌شود. خانه (مكان) كه در طعم گس خرمالو نقش محوري دارد، قلمرويي پر از نشانه‌هاست كه به بخشي از هويت شخصيت زن مبدل مي‌شود. درواقع خانه و فعاليتهاي درون آن هويتي زنانه و بيرون و هرآنچه متعلق به آن است، هويتي مردانه مي‌يابند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه طعم گس خرمالو در بازنمايي جنسيت (زن/ درون و مرد/ بيرون) با تكيه بر نشانه‌ها موفق عمل كرده است.