بررسي رمان طوبا و معناي شب از شهرنوش پارسي ‌پور بر اساس نظريه داغ ننگ اروينگ گافمن

اين مقاله به بررسي رمان طوبا و معناي شب نوشته شهرنوش پارسي‏ پور (1368) در چارچوب نظريه داغ ‏ننگ؛ چاره انديشي براي هويت ضايع‏شده (اروينگ گافمن، 1963 ) مي‏پردازد. در نظريه گافمن روابط افراد در زندگي روزانه از اهميت ويژه‏اي برخوردار است. در اين رمان، كه روايتگر زندگي طوبا از اواخر دوره قاجار تا دوره پهلوي است به روابط ميان شخصيت‏ها از نگاه گافمن پرداخته مي‏شود. پژوهش با رويكرد توصيفي‏-تحليلي انسانشناسانه تلاش خواهد‏ كرد به اين پرسش اصلي پاسخ دهد كه كدام مضمون داغ ننگ گافمن در اين رمان كرد بيشتري دارد. براساس نتايج تحقيق، مهمترين داغ ‏ننگ و برچسب‏زنيها در رمان طوبا و معناي شب، احساس بي‏‏هويتي يا هويت‏باختگي، انزجار، طرد‏شدگي،‏ جريان‏ستيزي، دگرانديشي اجتماعي و ‏شك در باورداشت شخصيت طوباست كه اغلب بنمايه‏هاي رواني و فرهنگي دارد. داغ بي‏اعتباري،‏ دودلي،‏ احساس شومي سرنوشت، ناامني،‏ وسواس و عقده حقارت و در پي آن، بر‏انگيختگي حس كين‏توزي و انتقام است كه بيش از هر چيز ديگر طوبا يعني راوي داستان را در‏بر‏مي‌گيرد.