بررسي نقش پيشگويي‌كنندگي الگوي غذايي بر پوسيدگي دنداني

مقدمه: تغذيه‌ي سالم و ايجاد عادات غذايي مناسب در دوران كودكي، مي‌تواند شرايط مساعدي را جهت سلامت مطلوب حفره‌ي دهان فراهم سازد. اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط پوسيدگي دندان و الگوي غذايي در كودكان مراجعه‌كننده به مراكز دندان‌پزشكي بوشهر در سال 1401 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: اين پژوهش مقطعي، بر روي 178 نفر از كودكان مراجعه‌كننده به مراكز دندان‌پزشكي بوشهر انجام شد. براي اندازه‌گيري پوسيدگي دندان، از شاخصDMFT/ dmft و براي بررسي الگوي غذايي، از نسخه‌ي فارسي پرسش‌نامه‌ي بسامد غذايي استفاده شد. براي بررسي ارتباط پوسيدگي دندان و الگوي غذايي از مدل رگرسيون خطي سلسله‌مراتبي استفاده شد؛ بدين‌گونه كه متغيرهاي اثرگذار بر پوسيدگي در چهار بلوك عوامل جمعيت‌شناختي، عوامل رفتاري، عوامل اجتماعي- اقتصادي و ميزان دريافت مواد غذايي قرار داده شدند تا با تعديل اثر سه بلوك اول، اثر بلوك ميزان دريافت مواد غذايي در پيش‌بيني شاخص dmft، DMFT و مجموع اين دو شاخص (DMFT+dmft) بررسي شود.يافته‌ها: نتايج رگرسيون خطي سلسله‌مراتبي نشان داد كه در مدل نهايي، مقدار ضريب تعيين تعديل شده براي شاخص DMFT (0.63 adjusted R square: و 0.001p value )، براي شاخص dmft (0.98adjusted R square: و 0.001 p value ) و براي مجموع اين دو شاخص DMFT+dmft (0.59adjusted R square: و 0.001p value ) مي‌باشد. نقش پيشگويي‌كننده‌ي الگوي غذايي به تنهايي (R^2 change) بر شاخص‌هاي DMFT، dmft و DMFT+dmft به ترتيب 30/0، 52/0 و 45/0 بود كه نشانگر نقش پيشگويي‌كننده بالاتري نسبت به عوامل رفتاري، جمعيت‌شناختي و اقتصادي- اجتماعي مي‌باشد. نتيجه‌گيري: در مطالعه‌ي حاضر، ارتباط بين پوسيدگي دندان و الگوي غذايي تأييد گرديد و مشاهده شد الگوي غذايي، بيشترين نقش را در ميزان پوسيدگي دندان‌هاي شيري، دائمي و هر دو در اين گروه سني كودكان دارد. خصوصيات جمعيت‌شناختي، وضعيت اجتماعي- اقتصادي خانواده و ويژگي‌هاي رفتاري به ترتيب در درجات بعدي قرار داشته و سهم كمتري در بدتر شدن اين شاخص‌ها ايفا مي‌كردند.