حقوق زنان خاورميانه و شمال آفريقا بعد از بيداري اسلامي از منظر آموزه‌هاي فقهي و كنوانسيون رفع هرگونه تبعيض عليه زنان

با تحولاتي كه در نظام‌هاي سياسي مصر، ليبي، تونس و يمن رخ داد، وضعيت حقوق زنان در خاورميانه و شمال آفريقا در هاله‌اي از ابهام قرار گرفت. پس از بيداري اسلامي، زنان و فعالان حقوق زن، در تغيير روند مسائل مربوط به عدالت جنسيتي بر حاكميت آموزه‌هاي اسلامي بسيار اميدوار شدند. بااين‌وجود، چهار كشور مذكور كه پيش‌تر به كنوانسيون رفع هرگونه تبعيض عليه زنان پيوسته بودند، تغييرات متفاوتي را تجربه كردند. ازاين‌رو، مقاله پيش‌ رو با بهره‌گيري از روش تحليلي و توصيفي، درصدد بررسي وضعيت حقوق زنان بعد از بيداري اسلامي در كشورهاي چهارگانه فوق در چهارچوب حقوق اسلامي و كنوانسيون رفع هرگونه تبعيض عليه زنان است. طبق يافته‌هاي پژوهش، اگرچه تونس با چالش‌ها و موانع متعددي مانند حملات تروريستي، بحران‌هاي اقتصادي، بن‌بست سياسي و درگيري بين سكولارها و اسلام‌گرايان مواجه بوده است، اما نظام‌ حقوقي اسلام در اين دوره، با تقويت حقوق مدني و آزادي‌هاي اساسي، شاهد شكوفايي به‌ويژه جنبش‌هاي اسلامي زنان بوده است. اما مصر با وجود سابقه تاريخي در حوزه حقوق زنان، نتوانسته است از فرصت تغيير رژيم در راستاي احقاق حقوق اسلامي زنان بهره‌مند شود. در ليبي و يمن نيز استمرار درگيري و جنگ، منجر به وخيم‌تر شدن وضعيت و جايگاه زنان شده است.