پاسخ گياه دارويي مريم‌گلي به آب آبياري شور مغناطيسي شده

بخش كشاورزي بيش ترين مصرف كننده آب شيرين در جهان است. ازاين‌رو يافتن جايگزين مناسب براي آب شيرين مورد استفاده در كشاورزي مي تواند راهگشاي مشكلات مرتبط با بحران آب در آينده باشد. كاربرد آب شور با استفاده از راهكارهاي مناسب مي تواند يك گزينه براي آبياري گياهان متحمل به شوري باشد. يكي از اين راهكارها ممكن است مغناطيسي كردن آب آبياري باشد. در پژوهش حاضر به منظور بررسي تأثير آب مغناطيسي بر وزن تر و خشك و اسانس گياه دارويي مريم‌گلي، يك آزمايش گلداني در فضاي باز به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي و در چهار تكرار انجام شد. تيمارهاي آزمايشي شامل شوري آب آبياري تهيه‌شده از غلظت هاي مختلف آب دريا (اختلاط 30%، 50%، 70% و 100% آب درياي خزر) و يك تيمار شاهد (آب چاه) در دو حالت مغناطيسي و غير مغناطيسي بود. به دليل بارندگي در طول فصل رشد، در پايان آزمايش شوري عصاره اشباع خاك متناظر با تيمار شاهد و اختلاط 30%، 50%، 70% و 100% آب درياي خزر به ترتيب 3/15 (I0)، 3/65 (I1)، 4/55 (I2)، 4/75 (I3) و 5/06 (I4) دسي زيمنس بر متر بود. نتايج نشان داد كه تيمار I4 وزن خشك و تر گياه را به ترتيب 40٪ و 25٪ كاهش داد اما در مورد تأثير آب مغناطيس شده نتايج بيانگر آن بود كه در تيمارهاي شوري با عصاره اشباع خاك كمتر از 3/65 دسي زيمنس بر متر (تيمارهاي I0 و I1) استفاده از آب مغناطيسي از كاهش معني دار وزن بوته هاي گياه مريم‌گلي جلوگيري كرد. هم چنين آبياري با تيمارهاي مختلف شوري و آب مغناطيسي تغييرات معني داري در اسانس گياه مريم‌گلي نداشت. بر مبناي نتايج اين تحقيق توصيه مي شود كه مديريت آبياري گياه مريم‌گلي با استفاده از آب شور مغناطيسي به نحوي انجام گيرد تا در طول فصل رشد شوري‌ عصاره اشباع خاك بيشتر از 3/65 دسي زيمنس بر متر نباشد.