بررسي اثر عامل پخت دوگانه TDI:DDI بر خواص مكانيكي و سرعت سوزش پيشرانه جامد مركب بر پايه HTPB

در اين پژوهش اثر عامل پخت دوگانه TDI:DDI با نسبت هاي مختلف بر خواصي همچون استحكام مكانيكي، درصد ازدياد طول، مدول الاستيك، سختي، سرعت سوزش در فشارهاي مختلف، نماي كنترل فشار (n) بررسي شده است. دي مريل دي ايزوسيانات(DDI) يك دي ايزوسيانات با زنجيره كربني طولاني، وزن مولكولي بالا، سميت كم و سرعت واكنش پايين باعث ميشود فعاليت گروه هاي N=C=O در ساختار مولكول كاهش يابد. براي بررسي جامع اثر مقدار عامل پخت دوگانه TDI:DDI، پنج فرمولاسيون پيشرانه 1912 با بارگذاري و مقدار R يكسان توليد شد. از تحليل و بررسي نتايج حاصل از استحكام كششي در روز هفتم ميتوان مشاهده كرد كه با افزايش نسبت DDI در فرمولاسيون پيشرانه مقدار استحكام كششي كاهش پيدا ميكند و با صرف نظر كردن از مقدار مدول پيشرانه بر پايه 100درصد عامل پخت DDI كه مقدار مدول برابري با نسبت عامل پخت TDI:DDI= 80:20 دارد، ميتوان نتيجه گرفت كه با افزايش نسبت TDI در فرمولاسيون پيشرانه مقادير مدول با گذشت زمان به صورت منظم افزايش يافته است. در نهايت با افزايش مقدار عامل پخت DDI در فرمولاسيون پيشرانه، نرخ سوزش كاهش پيدا خواهد كرد. مقايسه نماي فشار (n) پيشرانه هاي با نسبت هاي مختلف عامل پخت دوگانه TDI:DDI با پيشران هاي كه تنها شامل عامل پخت تكي TDI است، نشان مي دهد كه با افزايش مقدار DDI در فرمولاسيون مقدار نماي فشار (n) كاهش پيدا خواهد كرد.