بررسي رفتار انفجاري خرج غيرحساس PBXN-111با تغيير ابعاد و موقعيت قرص بوستر

قدرت انفجار علاوه بر ويژگي هاي ذاتي موادمنفجره، متاثر از چيدمان زنجيره انفجار است. لذا طراحي صحيح زنجيره انفجار به خصوص براي خرج هاي انفجاري غيرحساس آلومينيوم دار به منظور اثربخشي هر چه بيشتر نقش اساسي دارد. در كار تحقيقاتي حاضر با تغيير ابعاد قرص بوستر و موقعيت آن نسبت به خرج اصلي، رفتار انفجاري خرج اصلي بررسي شده است. در اين مطالعه رفتار قرص بوستر COMP-A3 با معادله حالت JWL و خرج اصلي PBXN-111 با معادله حالت آغازش و رشد مدل شده است. شبيه سازي با استفاده از نرم افزار AUTODYN انجام شده است. ضرايب به كار رفته در معادله حالت آغازش و رشد با نتايج تجربي از مقالات معتبر اعتبارسنجي شده است. نتايج شبيه سازي نشان مي دهد با كاهش قطر بوستر از 5 سانتيمتر به 3 سانتيمتر براي يك طول مشخص از قرص بوستر، بر اثر واگرايي بيشتر موج فشاري داخل خرج، طول ناحيه رسيدن به تراك پايا افزايش مي يابد. در حالتي كه قرص بوستر به صورت متداخل داخل خرج اصلي قرار گرفته، مقادير بيشينه فشار در قسمت گوشه هاي خرج افزايش يافته و افت فشار در اثر واگرايي را تعديل مي كند. شبيه سازي نشان مي دهد براي حالتي كه بوستر و خرج اصلي بر روي هم قرار گرفته (مماس) بوستر با قطر دو سانتيمتر با هر طولي از قرص بوستر قادر به ايجاد تراك پايا در خرج اصلي نيست اما در وضعيت متداخل مي تواند تراك پايا در خرج اصلي ايجاد كند. اين مطالعه نشان داد، قرص بوستر با قطر 5 سانتيمتر و طول 4 سانتيمتر مي تواند به انفجار كامل در خرج PBXN-111 بيانجامد. طول ناحيه رسيدن به تراك پايا با بوستر مذكور 15 سانتي متر است. mouseout= #34;msoCommentHide(’_com_1’) #34; onmouseover= #34;msoCommentShow(’_anchor_1’,’_com_1’) #34; #62;