مرگ‌هاي از نااميدي در ميانسالان ايراني: اثر انباشته ركود بلندمدت اقتصادي

واقعيت‌هاي آماري نشان مي‌دهد كه با وجود روند كاهشي نرخ مرگ‌ومير در كشورهاي توسعه‌يافته و همچنين در بين غيرسفيدپوستان آمريكايي، نرخ مرگ‌ومير در بين ميانسالان سفيدپوست فاقد مدرك دانشگاهي، از شروع قرن 21 افزايش يافته است. همين مساله منجر به كاهش اميد زندگي در آمريكا شده است. علت افزايش نرخ مرگ در بين سفيدپوستان ميانسال، افزايش مرگ‌هاي مرتبط با خودكشي، سوءمصرف مواد مخدر، و بيماري‌هاي كبدي مرتبط با مصرف الكل بوده است. اين پديده، مرگ‌هاي از نااميدي ناميده شده است. ريشه مرگ‌هاي از نااميدي در جامعه آمريكا، ركود بلندمدت اقتصادي، و شيوه سياستگذاري در مواجهه با آن بوده كه باعث افزايش رقابت در بازار مشاغل غيرتخصصي و در نتيجه گسترش نرخ بيكاري در بين سفيدپوستان فاقد مهارت‌هاي تخصصي شغلي شده است. گسترش بيكاري به شيوع مرگ‌هاي از نااميدي منجر شده است. كشور ما هم در چند دهه گذشته با مساله ركود اقتصادي و يا نرخ‌هاي بسيار پايين رشد اقتصادي مواجه بوده، و در نتيجه نرخ بيكاري بالايي را تجربه كرده است. بنابراين، اين مرگ‌ها به‌صورت بالقوه در جامعه ايراني هم مي‌تواند بروز پيدا كند. براي پيشگيري از بروز و گسترش مرگ‌هاي از نااميدي در جامعه ايراني، وفاق ملي جهت دستيابي به رشد اقتصادي پايدار و بلندمدت، به‌عنوان يك اولويت بسيار مهم و اساسي در سياستگذاري عمومي، ضروري است.