نقصان همدلي در تعاملات بين بيمار، خانواده و كادر درمان در بخش اورژانس: يك مطالعه مردم‌نگاري متمركز

پيش‌زمينه و هدف: رويكرد دوجانبه و همدلي در ارتباطات بين بيمار، خانواده و كادر درمان در نيل به ”مراقبت بيمار و خانواده محور“ از اهميت زيادي برخوردار است. مطالعه حاضر باهدف تبيين وضعيت موجود همدلي در تعاملات بين بيمار، خانواده و كادر درمان در بخش اورژانس با تمركز ويژه بر ويژگي‌هاي فرهنگي انجام گرديد. مواد و روش‌ها: مطالعه مردم‌نگاري متمركز حاضر بر اساس روش اسپردلي در بخش اورژانس مركز آموزشي درماني امام رضا (ع) تبريز انجام گرديد. در كل 54 نفر شامل بيماران، همراهان آن‌ها، اعضاي تيم درمان و ساير افراد دخيل در ارائه خدمات مراقبت سلامت در مطالعه مشاركت داشتند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند تا نيل به اشباع داده‌ها انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها نيز تلفيقي از سه روش مشاهده مشاركتي، مصاحبه مردم نگارانه و بررسي اسناد موجود استفاده گرديد. يافته ها: الگوي فرهنگي حاصل از تحليل داده‌ها «نقصان همدلي در دريافت و ارائه خدمات اورژانس» بود كه برگرفته از دو درون‌مايه اصلي 1. مسئوليت گريزي (شامل اهمالِ در رفت از مسئوليت، خودبرتربيني و كم‌كاري) و 2. خودمحوري (شامل اول من، بعداً ديگران، ابرازگري هيجاني و همگرايي تخريبي) بود. نتيجه گيري: ازآنجايي‌كه نقصان همدلي در تعاملات بين بيمار، خانواده و كادر درمان يكي از موانع فرهنگي عمده در ارائه و دريافت خدمات مراقبت سلامت در بخش اورژانس هست، ضروري است كه مسئولين نظام سلامت، تمهيداتي جهت تغيير رويكرد تعاملات بيماران، همراهان، و كادر درمان با تمركز بر تعديل رفتارهاي واگرا و حربه‌هاي دررفت مسئوليت در راستاي ايجاد اعتماد در مردم اتخاذ نمايند.