تأثير آموزش مجازي بر ابعاد كيفيت زندگي بيماران داراي استومي

پيش‌زمينه و هدف: زندگي با استومي موقت يا دائمي كيفيت زندگي افراد داراي استومي را تحت تأثير قرار داده و مستلزم آموزش بيماران جهت مراقبت از خودشان مي‌باشد. آموزش يكي از راههاي افزايش كيفيت زندگي افراد مي‌باشد. مطالعه حاضر بـا هـدف تعيين اثربخشي آموزش مجازي بر ابعاد مختلف كيفيت زندگي بيماران داراي استومي روده‌اي در بيماران مراجعه‌كننده به بيمارستان‌هاي استان كرمانشاه در سال 1400-1399 انجـام گرديد. مواد و روش كار: اين مطالعه نيمه تجربي با روش قبل و بعد، بر روي 61 بيمار داراي استومي روده‌اي انجام شد كه به روش نمونه‌گيري آسان از ارديبهشت تا تيرماه سال 1400 انتخاب شدند. مشاركت‌كنندگان ابتدا به كيفيت زندگي وير و شربورن پاسخ دادند، سپس برنامـه خـود مراقبتـي تـدوين شده آموزش داده شد تـا بـر اساس آن خودمراقبتي را در منزل به كار گيرند. دو ماه بعد از اتمام مداخله، مجدداً پرسشنامه بين بيماران توزيع و تكميل شدند. جهت تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي تي زوجي، ويلكاكسون و نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 20 استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين نمره كيفيت زندگي بيماران قبل از مداخله 5۳/۱۶ ± 05/۳۴ بود كه بعد از مداخله به 59/۲۱ ± 6۳/49 رسيد. بر اساس آزمون آماري تي زوجي اين تفاوت معني‌دار بود (001/0 P). بين ميانگين تمام ابعاد كيفيت زندگي بيماران به‌جز سلامت عمومي قبل و بعد از مداخله تفاوت آماري معني‌داري وجود داشت (050/0 P). بحث و نتيجه‌گيري: آموزش و مشاوره از راه دور مي‌تواند موجب ارتقاء كيفيت زندگي در بيماران استومي گردد. بنابراين با توجه به شيوع بالاي سرطان كولوركتال و پيامدهاي ناگوار ناشي از عدم كنترل آن نظير: عوارض جسمي و روحي- رواني، افت كيفيت زندگي، افزايش تعداد دفعات بستري شدن در بيمارستان و تحميل هزينه‌هاي سنگين به بيمار، خانواده و جامعه و با توجه به شيوع بيماري‌هاي عفوني نظير كوويد 19 در جامعه، مي‌توان از طريق آموزش مجازي خودمراقبتي از طريق تلفن همراه جهت رفع اين معضل به نحو احسن بهره برداري نمود..