رفتارهاي خودمديريتي در بيماران دريافت كننده پيوند كليه: تحليل محتواي كيفي

پيش‌زمينه و هدف: خود مديريتي در بيماران پيوند كليه منجر به افزايش مدت‌زمان بقاي بافت، كاهش پس زدن گرافت، شناسايي زودرس عوارض دارويي و افزايش كيفيت زندگي مي‌شود. بيماران پيوند كليه رفتارهاي خودمديريتي ضعيفي دارند. دانستن اينكه بيماران پيوند كليه چگونه بايد يا مشكلات مواجه شوند و آن‌ها را مديريت كنند منجر به بهبود پيامدهاي پيوند مي‌شود. اين مطالعه باهدف تبيين رفتارهاي خودمديريتي بيماران دريافت كننده پيوند كليه انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع كيفي و با تعداد هجده مصاحبه انجام شد. مشاركت‌كننده‌ها به‌صورت نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طريق مصاحبه عميق و نيمه ساختارمند جمع‌آوري شد و از طريق تحليل محتواي كيفي با رويكرد قراردادي، تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: يافته‌ها شامل يك درون مايه تلاش براي رسيدن به تعادل و ثبات در زندگي و شش طبقه اصلي اصلاح سبك زندگي، خودمراقبتي جسمي، خودكارآمدي، تاب‌آوري، سازگاري با نقش‌هاي جديد و مديريت درمان بود. بحث و نتيجه‌گيري: تم اصلي منعكس شده در تمام طبقات و زير طبقات تبيين شده در اين مطالعه، نشان‌دهنده تلاش مشاركت‌كنندگان جهت رسيدن به تعادل و ثبات در زندگي بعد از پيوند كليه بود. پيوند كليه را مي‌توان يك رويداد شروع كننده دوره ناپايداري و بي ثباتي پس از يك دوره طولاني بيماري و زوال سلامتي در نظر گرفت. بنابراين برنامه‌هاي خودمديريتي بعد از پيوند كليه بايد بر حمايت از بيماران در بازسازي ثبات در زندگي متمركز شود.