انگيزش شغلي، خودشكوفايي و معناي زندگي پرستاران در زمان رخداد حوادث بحراني

پيش‌زمينه و هدف: انگيزش شغلي پرستاران به‌عنوان يكي از عوامل تأثيرگذار در كيفيت مراقبت پرستاري بايد موردتوجه قرار گيرد. انگيزش مستقيماً عملكرد كاركنان بيمارستان‌ها ازجمله پرستاران را در رسيدن به اهداف سازمان تحت تأثير قرارمي دهد و خودشكوفايي ميل به بهتر شدن نسبت به آنچه كه يك فرد هست و آن چيزي كه يك فرد ظرفيت شدن آن را دارد است. ازآنجاكه خودشكوفايي يكي از مؤلفه‌هاي سلامت روان است و جستجو براي معنا شالوده سلامت رواني است، دست يافتن به معناي زندگي به‌عنوان يك نيروي رواني باعث‌وباني احساس مثبت، رضايت و حتي امنيت رواني مي‌شود، بلايا و بحران‌هاي طبيعي ازجمله زلزله، رويدادهاي مختل‌كننده‌اي هستند كه معمولاً مهار آن‌ها فراتر از ظرفيت پاسخ‌دهي سيستم‌هاي محلي و منطقه‌اي است و مي‌تواند انگيزه پرستاران براي انجام وظايف خود را تحت تأثير قرار دهد. لذا مطالعه حاضر باهدف تعيين ارتباط بين انگيزش شغلي، خودشكوفايي و معناي زندگي پرستاران در زمان رخداد حوادث بحراني در شهرستان خوي در سال 1401 انجام شده است.  مواد و روش كار: در اين مطالعه توصيفي- تحليلي، 404 نفر از پرستاران شاغل در بخش‌هاي مراكز آموزشي درماني و بيمارستان‌هاي دانشكده علوم پزشكي خوي كه داراي معيارهاي ورود به مطالعه بودند، به‌صورت سرشماري وارد مطالعه شدند. جهت تكميل داده‌ها از فرم مشخصات جمعيت شناختي، پرسشنامه استاندارد انگيزش شغلي لوداهل كيچنر، پرسشنامه خودشكوفايي اهواز و پرسشنامه معناي زندگي استگر استفاده شد. كليه داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 23 و با استفاده از آمار توصيفي و ضريب همبستگي مورد تحليل قرار گرفتند.يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد 61.6 درصد پرستاران داراي انگيزش شغلي بالا و 86.1 درصد داراي خودشكوفايي قوي مي‌باشند. ميانگين بعد حضور معنا و ميانگين بعد جستجوي معنا به ترتيب 7.549 ± 28.476 و 7.598± 28.756 است. 79 درصد پرستاران داراي بعد حضور معنا و 81.9 درصد داراي بعد جستجوي معنا بودند كه نشان‌دهنده داشتن معنا (هدف) براي زندگي است. طبق نتايج آزمون همبستگي، بين انگيزش شغلي با خودشكوفايي و معناي زندگي ارتباط مستقيم و معناداري وجود دارد. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به بالا بودن انگيزش شغلي و خودشكوفايي و وجود معناي زندگي در پرستاران شاغل در اين مطالعه، مديران مي‌توانند با فراهم كردن محيط كاري مناسب براي حفظ آن‌ها و ايجاد شرايطي براي افزايش بيشتر اين مقادير بهبودي هر چه بيشتر كيفيت مراقبت‌هاي پرستاري را فراهم سازند.