تأثير آموزش خود مراقبتي بر ميزان اضطراب و افسردگي بيماران دچار نارسايي قلبي: يك مطالعه نيمه تجربي

پيش‌زمينه و هدف: بيماري‌هاي قلبي-عروقي به‌عنوان يكي از شايع‌ترين بيماري‌هاي جوامع امروزي قلمداد شده است. بطوريكه درايران بالغ‌بريك‌ميليون نفر دچار اين بيماري هستند. آثار جبران ناپذيراين بيماري بر توانايي عملكردي، و كيفيت زندگي بيماران ثابت شده است. براي مديريت اضطراب و افسردگي ناشي از بيماري درمانهايي موثرتربا متمركز بر مشاركت خود بيمار ضروري به نظر مي­رسد. ازآنجايي‌كه يكي از روش‌هاي مؤثر در كاهش اضطراب و افسردگي اين بيماران آگاه كردن بيمار در مورد راهكارهاي مقابله با بيماري اوست؛ بنابراين، مطالعه حاضر باهدف تعيين تأثير آموزش خود مراقبتي بر ميزان اضطراب و افسردگي در بيماران دچار نارسايي قلبي انجام شد.مواد و روش كار: اين مطالعه نيمه تجربي بر روي بيماران نارسايي قلبي انجام شده است. بيماراني كه در بخش قلب و CCU بيمارستان سيدالشهداي اروميه در سال 1400 كه با تشخيص نارسايي قلبي مراجعه نموده بودند به صورت در دسترس انتخاب‌شده و به‌صورت تصادفي در دو گروه كنترل و مداخله قرار گرفتند. اطلاعات جمع‌آوري‌شده به وسيله نرم افزار SPSS نسخه 22 و آزمون‌هاي آماري تي تست و كاي دو و تحليل كواريانس مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. يافته‌ها: در اين مطالعه ميانگين نمره اضطراب بعد از مداخله بين گروه كنترل و مداخله يكسان نبوده و از نظر آماري معني‌دار مي‌باشد (0.001=P). و ميانگين نمره افسردگي بعد از مداخله بين گروه كنترل و مداخله يكسان نبوده و از نظر آماري معني‌دار مي‌باشد (0.001=P). بحث و نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه ميانگين نمره اضطراب و افسردگي بعد از مداخله آموزش خودمراقبتي در گروه مداخله در مقايسه با گروه كنترل كاهش يافته است؛ به نظر مي‌رسد كه آموزش خودمراقبتي به زبان ساده از طريق كتابچه آموزشي و روش آموزشي چهره به چهره، مي‌تواند در كنترل پيامدهاي رواني متعاقب نارسايي قلبي كمك‌كننده باشد.