برآورد ميزان رشد پس از سانحه پرستاران شاغل در بخش كودكان مبتلا به كوويد 19 در مركز آموزشي درماني منتخب تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي ايران طي همه‌گيري كوويد 19 در سال 1400

پيش‌زمينه و هدف: در عصر امروز كه كشور با بيماري كرونا درگير شده است و حوادث و اتفاقات اخير حجم مراجعه‌كننده به بيمارستان‌ها را بيشتر كرده است و با توجه به مجموع نتايج مطالعات، پرستاران فشار باركاري و استرس بيشتري را تجربه مي‌كنند و به‌واسطه ماهيت شغلي‌شان بيشتر در معرض آسيب‌هاي روان‌شناختي هستند، بنابراين لازم است رشد پس از سانحه در آن‌ها بررسي شود و با آگاهي از آن بتوانيم فاكتورهاي تقويت هرچه بيشتر پرستاران را ترويج دهيم. در اين جهت ما مطالعه‌اي در خصوص ارزيابي رشد پس از سانحه در پرستاران مراقبت‌كننده از كودكان مبتلا به بيماري كوويد-19 انجام داديم. مواد و روش كار: اين مطالعه يك پژوهش توصيفي است. جامعه پژوهش را پرستاران شاغل در بخش‌هاي كودكان بيمارستان‌هاي آموزشي وابسته به دانشگاه ايران تشكيل دادند. روش نمونه‌گيري به شيوه تمام شماري بود. نمونه‌هاي پژوهش بر اساس معيارهاي ورود انتخاب شد. بدين منظور پژوهشگر در شيفت‌هاي مختلف در بيمارستان حضور پيدا كرد و ضمن معرفي خود به پرستاران، اهداف پژوهش را شرح داده و در صورت تمايل آنان به شركت در مطالعه و هم‌چنين بر اساس معيارهاي ورود، فرم رضايت‌نامه توسط آن‌ها تكميل شد. مدت‌زمان تقريبي پاسخگويي به پرسشنامه‌ها 15 تا 20 دقيقه بود. پس از تكميل پرسشنامه‌ها، اطلاعات وارد نرم‌افزار SPSS نسخه 20 شده و تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. سطح معناداري براي تمامي داده‌ها 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: در اين مطالعه 168 پرستار شامل 157 نفر زن و 11 مرد وارد مطالعه شدند. ميانگين نمره رشد پس از سانحه در پرستاران شاغل در بخش كودكان در طي همه‌گيري كوويد 19 برابر 21/23±49 بود. كه از ميانه ابزار بكار گرفته‌شده پايين‌تر است و نشان مي‌دهد رشد پس از سانحه در پرستاران شاغل در بخش كودكان پايين است و پرستاران در بعد قدرت فردي، تغيير معنوي و امكانات نمرات قابل‌قبول و كمتري دريافت كردند و در بعد ارزش نهادن به زندگي بيشترين نمره را داشتند. تعيين ارتباط رشد پس از سانحه با مشخصات دموگرافيك پرستاران نشان داد اگرچه ازنظر آماري اختلاف معني‌داري بين ميانگين نمره رشد پس از سانحه در گروه‌هاي مختلف متغيرهاي جمعيت شناختي وجود نداشت اما فقط بين ميانگين نمره مؤلفه تغيير معنوي در گروه‌هاي مختلف سني و سابقه كار ارتباط معني‌دار آماري ديده شد. بحث و نتيجه‌گيري: در مطالعه حاضر با توجه به فاصله‌اي كه نمره رشد پس از سانحه با نمره كل دارد و ميانگين نمره كمتر است. نشان مي‌دهد كه اين گروه آسيب‌پذير بوده و نيازمند تدابير و بررسي‌هاي جامع‌تري هستيم. با توجه به تداوم تماس با موارد بيماري لزوم بررسي و پرداختن به اين موضوع توسط مديران پرستاري، جهت ارتقا و تسهيل اين پديده و هم‌چنين تدوين جلسات مشاوره‌اي و روان‌شناختي براي بهبود سلامت روان پرستاران ضروري به نظر مي‌رسد.