توسعه استعداد پژوهشي در پرستاران باليني: رويكرد تركيبي

پيش‌زمينه و هدف: آموزش تحقيقات پرستاري، عنصري حياتي در ارتقاي صلاحيت‌هاي پژوهشي پرستاران باليني و به‌تبع آن، بهبود كيفيت مراقبت از بيمار محسوب مي‌شود. باوجود اهميت اين موضوع، كمبود برنامه‌هاي آموزشي اثربخش در اين زمينه، چالشي اساسي در نظام سلامت به شمار مي‌رود. ازاين‌رو، توسعه دقيق برنامه‌هاي آموزشي تحقيقات پرستاري، ضرورتي انكارناپذير است. در اين مطالعه، تيم تحقيق باهدف پر كردن اين خلأ، به دنبال توسعه دقيق يك برنامه آموزشي تركيبي براي ارتقاي صلاحيت‌هاي پژوهشي پرستاران باليني بر اساس چارچوب نظري مدل يادگيري تركيبي توسعه استعداد است. اين مدل، با تلفيق رويكردهاي آموزشي نظري و عملي، زمينه لازم براي يادگيري عميق و پايدار مفاهيم و مهارت‌هاي پژوهشي را فراهم مي‌كند. اهداف اين مطالعه عبارت‌اند از: 1) توسعه دقيق يك برنامه آموزشي تركيبي براي پرستاران باليني بر اساس مدل يادگيري تركيبي توسعه استعداد 2) توصيف و بحث در مورد كاربردها و مزاياي مدل به‌دست‌آمده. يافته‌هاي اين مطالعه مي‌تواند در ارتقاي كيفيت برنامه‌هاي آموزشي تحقيقات پرستاري و به‌تبع آن، بهبود كيفيت مراقبت از بيمار نقش بسزايي ايفا كند.مواد و روش كار: اين يك مطالعه توصيفي – طراحي است. كه در بخش اول بر اساس مدل يادگيري تركيبي توسعه استعدادها؛ يك برنامه توسعه استعداد با رويكرد تركيبي براي پرستاران باليني طراحي مي‌شود و در مرحله دوم اين برنامه از طريق گروه كانوني به بحث گذاشته و نهايي مي‌گردد.يافته‌ها: با پيروي از مدل يادگيري تركيبي توسعه استعداد يك برنامه آموزشي تركيبي براي پرستاران باليني به‌منظور توسعه استعداد پرستاران بر اساس نيازهاي پرستاران باليني در زمينه توانايي انجام تحقيقات پرستاري و چارچوب نظري آموزش تركيبي ايجاد شد.بحث و نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان مي‌دهد كه تكنيك گروه اسمي روشي مؤثر براي شناسايي نيازها و اولويت‌هاي مشترك فراگيران است و مدل يادگيري تركيبي توسعه استعداد يك مدل فرآيندي ارزشمند براي هدايت يك برنامه آموزشي تركيبي است. آموزش تركيبي روشي اميدواركننده براي توسعه استعداد و بهبود نتايج آموزشي است. همچنين لازم به ذكر است مطالعات تجربي بيشتري براي ارزيابي بيشتر آموزش تركيبي توسعه استعدادها و عملكردهاي مرتبط در آموزش پرستاري موردنياز است.