دانش هميشه قدرت نيست! تحليل جامعه شناختي سلطه گفتمان روانشناسي گرايي در ايران

مقدمه: توجه فزاينده حاكميت در ايران به گفتمان فردمحور و اصناف معرفت آن سبب نفوذ آرام و فزايندة نظريه‌ها، روش‌شناسي و رويكردهاي فردمحور، به ويژه روان‌شناسي گري در تبيين‌ها و تحليل‌هاي اجتماعي شده و اين از مظاهر و مصاديق رابطة امپرياليستي ميان گفتمان فردگرا و جامعه‌شناسي است.هدف: اين مقاله در پي مطالعه و واكاوي اين امپرياليسم و برملا كردن ابعاد مختلف آن است. مقاله پيش‌رو  براساس روش- نظريه تبارشناسي انجام شده است. براساس فرض اين تحقيق و شواهد تجربي و تاريخي مورد استناد، مكتب ناميناليسم و مدعاهاي هستي‌شناختي و معرفت شناختي‌اش به مثابه بخش قابل‌توجهي از قواعد و بنيان‌هاي روان‌شناسي عمل مي‌كند.يافته‌ها: يافته‌ها نشان مي‌دهد گفتمان فردمحور و ذره‌نگر از طريق روان‌شناسي، به عنوان يكي از اصناف معرفت آن، به صورت فزاينده‌اي در جامعه ايران سربرآورده و رشد كرده است. ناميناليسم هم به مثابه بنيان هستي‌شناختي و معرفت‌شناختي اين گفتمان نقش مهمي در تئوريزه كردن اهداف و رويه‌هاي موجود داشته است. نتيجه اين وضعيت هم چيزي نيست جز فربه شدن امر فردي و تكيدگي و بي‌اعتبار شدن امر جمعي، هم در تحليل واقعيت و هم در ساخت آن. در اين ميان نبايد و نمي‌توان از همراهي و همدستي قدرت و دانش براي ظهور، پاگرفتن و پايدار شدن اين وضعيت غافل بود.