تأثير افزايش قيمت آب بر مزيت‌نسبي توليد محصول چغندرقند در استان‌گلستان

چغندرقند در بخش كشاورزي يك ستاده، ولي در بخش صنعت يك نهاده براي توليد شكر و ساير فرآورده‌هاي جانبي محسوب مي‌گردد. افزايش سطح زيركشت چغندرقند در استان گلستان از 66 هكتار در سال 1393 به 4706 هكتار در سال 1399، نشان‌دهنده‌ي افزايش تمايل كشاورزان به كشت آن مي‌باشد. به همين منظور آگاهي از مزيت‌نسبي توليد چغندرقند از جنبه‌هاي مهم برنامه‌ريزي براي توسعه آن در اين استان مي‌باشد. از طرف ديگر افزايش قيمت آب مزيت‌نسبي اين محصول را تحت تأثير قرار مي‌دهد. از اين رو مطالعه حاضر به‌منظور تعيين تأثير افزايش قيمت آب بر مزيت‌نسبي چغندرقند با استفاده از سه شاخص عمده مزيت‌نسبي، ضرايب حمايتي و توان رقابتي در قالب ماتريس تحليل سياستي (PAM) و از طريق تحليل حساسيت، انجام گرديد. نتايج نشان داد كه شاخص هزينه منابع داخلي (DRC) برابر با0/67، نسبت هزينه به منفعت اجتماعي (SCB) برابر با 0/86، ضريب حمايت محصول (NPC) برابر با 0/43 و ضريب حمايت از نهاده (NPI) برابر با0 0/07 مي‌باشد. به‌طور كلي شاخص‌هاي مزيت‌نسبي، ضرايب حمايتي و توان رقابتي وجود مزيت‌نسبي توليد محصول چغندرقند در استان گلستان را نشان داد. هم‌چنين نتايج بررسي افزايش قيمت آب بر مزيت‌نسبي نيز نشان داد كه افزايش قيمت آب تا سطح 190 هزار ريال به ازاي هر مترمكعب باعث عدم‌مزيت‌نسبي اين محصول نمي‌گردد، لذا با توجه به قيمت فعلي آب (7000 ريال به ازاي هر مترمكعب) توليد چغندرقند در استان گلستان داراي مزيت‌نسبي بوده و منجر به استفاده بهينه از نهاده‌هاي كشاورزي به‌ويژه آب مي‌گردد، لذا توسعه كشت و افزايش توليد اين محصول پيشنهاد مي‌گردد.