ارائۀ الگوي بازي‌وارسازي تربيت ديني در دورۀ ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف ارائۀ الگوي بازي ‌وارسازي تربيت ديني در مقطع ابتدايي انجام شد. روش پژوهش تركيبي از دو روش اكتشافي و متوالي بود. مشاركت ‌كنندگان در اين پژوهش در بخش كيفي 11 تن از خبرگان دانشگاهي و مديران برنامه ‌ريزي درسي و در بخش كمي معاونان و مربيان پرورشي مناطق 19 گانۀ شهر تهران به تعداد 2284 نفر بود. در بخش كيفي، نمونه ‌گيري هدفمند و براساس اصل اشباع و در بخش كمي با استفاده از فرمول كوكران، حجم نمونه 330 نفر به روش تصادفيِ طبقه ‌اي نمونه ‌گيري شد. ابزار جمع‌ آوري داده ‌ها در بخش كيفي، مصاحبۀ نيمه‌ ساختاريافته و در بخش كمي، پرسشنامۀ بسته‌ اي بود كه با استناد به نتايج بخش كيفي تدوين شد. روايي و پايايي در بخش كيفي با بررسي قابليت ‌هاي اعتبار، انتقال، اعتماد و تصديق و محاسبۀ شاخص ‌هاي ثبات و تكرارپذيري نيز تأييد شد. در بخش كمي نيز روايي سازه و پايايي با محاسبۀ آلفاي كرونباخ بررسي شد. تجزيه ‌و تحليل داده‌ ها در بخش كيفي، به روش تحليل مضمون با استناد به رويكرد آترايد ـ استرلينگ و در بخش كمي، تحليل عاملي مرتبۀ اول و دوم با استفاده از مدل ‌سازي معادلات ساختاري در قالب نرم‌ افزار ليزرل انجام شد. يافته ‌هاي بخش كيفي نشان داد، الگوي بازي ‌وارسازي تربيت ديني، 35 مضمون پايه و 6 مضمون سازمان‌دهنده شامل اهداف، منابع روايت ‌گري، محورهاي روايت ‌گري، اجزاء بازي، طراحي و شخصي ‌سازي است و يافته‌ هاي بخش كمي نشان داد، برازش الگوي مذكور، مناسب است. نتايج پژوهش نشان ‌مي‌ دهد بازي ‌وارسازي ابزار مناسبي براي استفاده در تربيت ديني دانش ‌آموزان مقطع ابتدايي است و با استناد به مضامين شناسايي‌ شده، مي‌توان نسبت به طراحي يك بازي در اين راستا اقدام نمود.