گفتمان خاموش مديريت بدن زنان مورد مطالعه: زنان 17 تا 50 ساله شهر كرمان

گرايش زنان به مديريت افراطي بدن موضوع اين مطالعه است. براي دستيابي به دركي عميق و تفهم معناي ذهني زناني كه اقدام به مديريت افراطي بدن مي‌نمايند رويكرد كيفي، پارادايم تفسيري و روش نظريه زمينه‌اي انتخاب شد. حجم نمونه شامل 30 نفر از زنان 17 تا 50 سال كرمان است كه با نمونه‌گيري نظري و هدفمند انتخاب‌شده‌اند. داده‌‌ها با مصاحبه عميق جمع‌آوري و با نرم‌افزار مكس كيودا كدگذاري و تحليل شدند. مقوله مركزي عبارت است از «مديريتِ بدنِ زنان به‌مثابه خشونتي خاموش در كنترل مردان». به‌عبارت‌ديگر ابعاد گوناگونِ مديريت بدن زنان، حاصل انتظارات و تلاش‌هاي مردان است كه تحت تأثير ساختار ظاهرگرايانه و جنسيت محورِ جامعه؛ زنان را وادار مي‌كنند به شكل افراطي به بدن خود توجه كنند تا رضايت مردان جلب شود. بدين ترتيب زنان در محيط‌هاي خشن رقابتي، با الهام‌گيري از الگوهاي زيبايي و متنوع و متغير كردن معيار‌هاي زيبايي و... دچار بحران اضطراب، اعتمادبه‌نفس و منزلت اجتماعي مي‌شوند.