فراتركيب سطوح فرهنگ سازماني؛ جُستاري براي فرهنگ شايستگي‌ محور دانشگاه

فرهنگ سازماني وسيله‌اي براي به مقصود رساندن اهداف مطلوب سازمان است و تا زماني كه افراد در سازمان خود موفق هستند نشانگر فرهنگ شايسته آن سازمان است. به اين منظور هدف پژوهش پيش‌رو فراتركيب سطوح فرهنگ سازماني است. در اين رابطه روش فراتركيب رويكردي كيفي است كه اجزاي فرهنگ سازماني را در قالب 7 مرحله و در بازه زماني سال 1996 تا سال 2020 مورد واكاوي قرار مي دهد. يافته‌ها در سه بخش اجزاي مفهومي، مدل‌هاي فرهنگ سازماني و سطوح فرهنگ سازماني، با توجه به به 12 الگوي شناسايي شده ؛ الگوي مك‌كوئين، الگوي ماسياگ، الگوي يازيچي و كرباگ، الگوي بووچوك و فست، الگوي شاين، الگوي دابر، فينك و يولز، الگوي كامرون و كويين، الگوي برگ‌كوئيست و پاولاك، الگوي رائو، الگوي هافستد، الگوي پيترسون و وايت، الگوي يان مك‌ني ارائه گرديده است. نتايج نشان مي‌دهد كه كاربرد هر يك از اين الگوها در حوزه عمل به چه شكل است. همچنين چهار سطح مصنوعات شامل: راهبرد، ساختارهاي تصميم گيري، ساختارهاي سازماني، معيارهاي سنجش مسئوليت پذيري، سازوكارهاي تأمين مالي، جو سازماني، سازوكارهاي استخدام و پذيرش؛ سطح ارزشها شامل: هنجارها و ناهنجارهاي آموزشي، هنجارها و ناهنجارهاي پژوهشي، و نيز هنجارها و ناهنجارهاي اداري و اجرايي؛ سطح باورها: سنت‌هاي علمي، سنت‌هاي اجرايي و در آخرين سطح نمادها با عنوان الگوها مورد بازشناسي قرار گرديد. لذا پيشنهادات كاربردي اين پژوهش را مي‌توان در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي بكار برد.